Σχήμα της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αριστερής Κίνησης που παρεμβαίνει στο Τμήμα Μηχανικών Χωροταξίας Πολεοδομίας και Περιφερειακής Ανάπτυξης στο Βόλο. Ιδρύθηκε στις 9 Μάη 2006.
Τετάρτη 15 Οκτωβρίου 2008
Πρόταση πλαίσιο για τη Γ.Σ. στις 15/10/2008
Το πολιτικό κλίμα αυτήν την περίοδο είναι αρκετά θερμό, καθώς ήδη από την πρώτη συνέλευση, δύο βδομάδες από την έναρξη του εξαμήνου συναντούμε σκάνδαλα με άρωμα καλοκαιριού ( ακτοπλοϊκές, Siemens, μονή Βατοπεδίου ), μεταρρυθμίσεις στο χώρο της παιδείας που πέρασαν μέσα στο καλοκαίρι όταν το φοιτητικό κίνημα βρίσκεται σε αδράνεια, αλλά και τις πιο πρόσφατες κρίσεις της κυβέρνησης και πολύ περισσότερο την πτώχευση εταιριών «ιερών τεράτων» του καπιταλισμού.
Αν παρατηρήσει κανείς τα όσα ακούγονται στα ΜΜΕ το τελευταίο διάστημα, θα μπορούσε να πιστέψει πως η οικονομική κρίση των χρηματοπιστωτικών κολοσσών στην Αμερική, αλλά πρόσφατα και στην Γηραιά Ήπειρο, σημαίνει και μια νέα εποχή για τον παγκόσμιο καπιταλισμό. Μια εποχή όπου οι βασικές αρχές του νεοφιλελευθερισμού τίθενται υπό αμφισβήτηση, ενώ έννοιες όπως παρεμβατικό κράτος ξανάρχονται στην επιφάνεια. Η πραγματικότητα είναι μάλλον αρκετά διαφορετική: ο όρος του παρεμβατικού κράτους στρεβλώνεται έτσι ώστε να προστατέψει τους κολοσσούς από την πτώχευση και την κατάρρευση, χωρίς όμως να δείχνει να ενδιαφέρεται για τους πολίτες – δανειολήπτες και τις επιπτώσεις που θα έχει σε αυτούς η επερχόμενη κρίση.
Η κρίση κορυφώθηκε απότομα στην πατρίδα του αμερικάνικου ονείρου και αμέσως είχε επίδραση σε όλη την παγκόσμια οικονομία. Πολυεθνικές κολοσσοί του χρηματοπιστωτικού τομέα και ασφαλιστικές (AIG) χρεοκόπησαν εν μια νυκτί, παρασέρνοντας σε κρίση όλη την αμερικάνικη, αλλά και παγκόσμια οικονομία και οδηγώντας πολλούς υπαλλήλους τους στην ανεργία, ενώ χιλιάδες ανθρώπων βρέθηκαν από τη μια στιγμή στην άλλη άστεγοι ζώντας με τον εφιάλτη της ανέχειας. Προκειμένου να ξεπεραστεί η κρίση, αλλά πολύ περισσότερο να διασωθεί το μοντέλο της πλήρως ελεύθερης οικονομίας που δείχνει πλέον ποια είναι τα όριά του, υιοθετήθηκαν στρατηγικές που κατακρίθηκαν από αρκετούς υπέρμαχους του νεοφιλελευθερισμού. Εδώ φάνηκε πως ακόμα και αυτά τα όρια του άκρατου νεοφιλελευθερισμού μπορούν να μεγαλώσουν όταν οι κυβερνήσεις βοηθούν με κάθε τρόπο. Έτσι στην Αμερική ξοδεύτηκαν υπέρογκα ποσά του δημόσιου χρήματος, όχι για να ανακουφίσουν τους πληγέντες πολίτες, αλλά για να εξαγοράσουν τα χρέη των εταιριών.
Προσπαθώντας να ξεπεράσει την παγκόσμια οικονομική κρίση και την κρίση του δικομματισμού στην Ελλάδα η κυβέρνηση της ΝΔ, υπό τις οδηγίες της Ε.Ε. και με την πολιτική σύμπνοια ΠΑΣΟΚ και ΣΕΒ, προχωράει σε νέα επίθεση σε παιδεία κι εργασία, όπου προσπαθεί να εφαρμόσει το ασφαλιστικό νομοσχέδιο και να επιβάλλει μία νέα φοροεπιδρομή μέσα από τον προϋπολογισμό λιτότητας που καταθέτει. Την ίδια σκληρή πολιτική εφαρμόζει και στην εκπαίδευση όπου οι μεταρρυθμίσεις για την οποία επιβάλλει είναι ένας από τους κύριους άξονες της κυβερνητικής ατζέντας. Ύστερα από ένα πανεκπαιδευτικό κίνημα δύο χρονών που έριξε στον κάλαθο των αχρήστων την συνταγματική αναθεώρηση του άρθρου 16 και που έφερε δυναμικά στην επικαιρότητα τα δικαιώματα και τις διεκδικήσεις των φοιτητών, η κυβέρνηση μετά την επανεκλογή της επιβάλλει πραξικοπηματικά όλο το σχέδιό της για μετατροπή της ήδη προβληματικής δημόσιας εκπαίδευσης σε γόνιμο επενδυτικό έδαφος για το κεφάλαιο. Μετά τη ψήφιση του νέου νόμου-πλαίσιο, μέσα στο καλοκαίρι ακολούθησε και η αναγνώριση των πτυχίων των ΚΕΣ και των κολλεγίων και η εξίσωσή τους με αυτά των ΑΕΙ. Αυτό σε συνδυασμό με το ΔΟΑΤΑΠ (πρώην ΔΙΚΑΤΣΑ) ουσιαστικά εισάγει την ιδιωτική εκπαίδευση από τη πίσω πόρτα μειώνοντας ταυτόχρονα τα εργασιακά δικαιώματα των αποφοίτων και εισάγοντάς τους με χειρότερους όρους στην αγορά εργασίας.
Ήδη με την ψήφιση του νέου νόμου πλαίσιο εισάγονται χρηματοοικονομικά κριτήρια στα πανεπιστήμια, όπου το πανεπιστήμιο επιχείρηση πλέον εντατικοποιείται σε μεγάλο βαθμό και γίνεται προσπάθεια για πειθάρχηση του φοιτητικού κινήματος.. Σημαντικά σημεία του νέου νόμου πλαίσιο είναι:
Κατάργηση του ασύλου: Με το νέο νόμο, τα όρια του Ακαδημαϊκού Ασύλου καθορίζονται από τη Σύγκλητο του κάθε Πανεπιστημίου μην περιλαμβάνοντας περιοχές του Πανεπιστημίου που θεωρούν ότι δεν είναι απαραίτητο. Για παράδειγμα, άσυλο μπορούν να θεωρηθούν όλες οι αίθουσες διδασκαλίας κι έρευνας, χωρίς όμως να περιλαμβάνονται οι ενιαίοι εξωτερικοί ή εσωτερικοί χώροι. Αυτό θα έχει πολλές επιπτώσεις στην ανάπτυξη του φοιτητικού κινήματος, καθώς τα παραπάνω σημεία δε θα είναι χώροι ελεύθερης διακίνησης ιδεών και οι αστυνομικές αρχές θα μπορούν να εισβάλλουν και να περιπολούν αυθαίρετα, δίπλα σου, και χωρίς ειδική άδεια. Η απόφαση για την άρση του ασύλου μεταφέρεται πλέον στο πρυτανικό συμβούλιο (ο πρύτανης και οι 2 αντιπρυτάνεις – με πλειοψηφία το άσυλο μπορεί να αρθεί)
Αιώνια φοίτηση-διάρκεια φοίτησης: η διάρκεια σπουδών των τμημάτων έχει περιοριστεί στα 2ν, στο διπλάσιο δηλαδή των υποχρεωτικών ετών φοίτησης.
Χρηματοδότηση του Α.Ε.Ι.-Τετραετές αναπτυξιακό πρόγραμμα: Συντάσσεται για κάθε Α.Ε.Ι. ένα τετραετές αναπτυξιακό πρόγραμμα, το οποίο κάθε Τμήμα πρέπει να φέρει εις πέρας μέσα στην τετραετία. «Εάν, με ευθύνη του Α.Ε.Ι., δεν υπάρξει τετραετές ακαδημαϊκό-αναπτυξιακό πρόγραμμα, αναστέλλεται κάθε κρατική χρηματοδότηση προς το Α.Ε.Ι. με εξαίρεση τους πόρους για τη μισθοδοσία όλων των κατηγοριών προσωπικού, για την κάλυψη λειτουργικών δαπανών, και για τη φοιτητική μέριμνα.» Εκβιάζεται, δηλαδή, το κάθε τμήμα ώστε να φροντίσει να συντάξει και να εφαρμόσει το πρόγραμμα αυτό, αλλιώς η χρηματοδότηση από το κράτος του Α.Ε.Ι. για την οποία παλεύουμε εδώ και χρόνια, διακόπτεται.
Λειτουργία Ιδρύματος-manager: Υπεύθυνος για τη διαχείριση και τη διεύθυνση του Ιδρύματος τίθεται ένας γραμματέας-manager, του οποίου οι αρμοδιότητες είναι κυρίως διοικητικές και οικονομικές. Αυτό σημαίνει ότι παύουν τα μέχρι πρότινος αρμόδια όργανα να αποφασίζουν συλλογικά με συνελεύσεις όπου οι φοιτητές έχουν άποψη, και αντί αυτού αποφασίζει ο γραμματέας, σε συνεργασία με τον εκάστοτε πρόεδρο του τμήματος.
Επόμενο βήμα για την κυβέρνηση είναι η υιοθέτηση της κοινοτικής οδηγίας 36/2005 της ΕΕ στο εσωτερικό δίκαιο με προεδρικό διάταγμα. Η κοινοτική οδηγία αποτελεί ένα σημαντικό βήμα στην ολοκλήρωση του ΚΕΧΑΕ (Κοινός Ευρωπαϊκός Χώρος Ανώτατης Εκπαίδευσης) και στη διαδικασία της Μπολόνια, καθιερώνοντας ενιαία κριτήρια αξιολόγησης, πιστοποίησης και αντιστοίχησης των προσόντων. Αναγνωρίζεται δηλαδή επαγγελματική ισοτιμία των πανεπιστημίων του εξωτερικού και των συνεργαζόμενων τους κολλεγίων με τα ελληνικά πανεπιστήμια, με βάση τα χρόνια φοίτησης σε κάθε βαθμίδα.
1. Αναγνωρίζει την επαγγελματική ισοτιμία των κολλεγίων και κέντρων ελευθέρων σπουδών που συνεργάζονται με πανεπιστήμια του εξωτερικού με τα ελληνικά ΑΕΙ και ΤΕΙ. Μέσω της οδηγίας στοχεύεται το σάρωμα της ελληνικής εκπαίδευσης από την ιδιωτική επιχειρηματική εκπαίδευση, η διάσπαση των σπουδών σε επιμέρους βαθμίδες και κύκλους, τα πιστοποιητικά κατάρτισης στη θέση των πτυχίων άρα και στην κατάργηση των επαγγελματικών και εργασιακών δικαιωμάτων όλης της σπουδάζουσας νεολαίας.
2. Δημιουργείται ένα πολυεπίπεδο σύστημα εκπαίδευσης όπου τα ελληνικά πτυχία ισοτιμούνται επαγγελματικά με τα κολλέγια, εισάγονται οι κύκλοι σπουδών, μεταφέρονται επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα στα μεταπτυχιακά που καθιερώνονται σαν ανώτερη βαθμίδα, με δίδακτρα.
3. Με την κοινοτική οδηγία και την αναγνώριση των ΚΕΣ δημιουργείται ένα πλέγμα κατάρτισης, παράλληλα με τα δημόσια πανεπιστήμια, που σε συνδυασμό με ό, τι προωθείται σε αυτά (αξιολόγηση, πιστωτικές μονάδες κλπ) μετατρέπει τα ιδρύματα σε κέντρα κατάρτισης. Ο τεμαχισμός της εκπαίδευσης σε επιμέρους κομμάτια, κύκλους και ευέλικτες δομές ενθαρρύνει όλους τους ατομικούς δρόμους «μάθησης» και απόκτησης προσόντων είτε είναι ιδιωτικοί και επιχειρηματικοί, εντός ή εκτός του επίσημου δικτύου εκπαίδευσης, εντός ή εκτός εργασίας (πρακτική άσκηση, απόκτηση εμπειρίας) οποιουδήποτε δηλαδή τίτλου σπουδών ή εργασιακής εμπειρίας, σε οποιαδήποτε ηλικία. Πρακτικά καταργείται οι έννοιες πτυχίο, εργασιακό και επαγγελματικό δικαίωμα, και η νεολαία πολυδιασπασμένη σε διαφορετικές δομές εκπαίδευσης κυνηγά ατομικά πιστοποιητικά σπουδών, καταρτίσεις και επαγγελματικές δεξιότητες που δεν κατοχυρώνουν κανένα δικαίωμα. Αποθεώνεται η κατάρτιση αφού τα κολλέγια παρέχουν αποσπασματική και τυποποιημένη «γνώση» που ανταποκρίνεται στις άμεσες ανάγκες των επιχειρήσεων.
4. Τέλος και εξαιρετικά σημαντικό η οδηγία αναγνωρίζει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, παραβιάζοντας πλήρως το άρθρο 16. Η ιδιωτική και επιχειρηματική εκπαίδευση θα πιέσει τα δημόσια ΑΕΙ και ΤΕΙ να υιοθετήσουν τους όρους λειτουργίας των ιδιωτικών στην εκπαίδευση, την έρευνα, τη διοίκηση και τη λειτουργία.
Το νομοσχέδιο για τα ΚΕΣ σε συνδυασμό με την Κοινοτική Οδηγία νομιμοποιεί την ήδη υπάρχουσα κατάσταση η οποία δημιουργεί “εμφυλίους” ανάμεσα στη νεολαία, και αποκρύπτει το σημαντικότερο γεγονός: ότι όλοι αυτοί οι νέοι βρίσκονται στην ίδια δεινή θέση και πρέπει ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ να διεκδικήσουν το δικαίωμα τους στην εκπαίδευση και στην εργασία. Η απάντηση απέναντι στο νομοσχέδιο για τα ΚΕΣ ΔΕΝ θα πρέπει να είναι “να μην αναγνωρίζονται τα πτυχία των ΚΕΣ παρά μόνο τα δικά μας των ΑΕΙ”, όπως κάποιοι υποστηρίζουν. Μια τέτοια άποψη, διαχωρίζει και μόνο τους νεολαίους, αντί να τους ενοποιεί απέναντι στο κεφάλαιο και στους εκφραστές του, ώστε να διεκδικήσουν μια άλλη πραγματικότητα.
Προτάσσοντας την υποχρέωση προς την ΕΕ και την ανυπαρξία άλλης επιλογής, η κυβέρνηση επιδιώκει να απαλλαχτεί της ευθύνης στο θέμα της αναγνώρισης των κολλεγίων και να την παρουσιάσει σαν αναπόφευκτη. Στην πραγματικότητα όμως, η αναγνώριση των κολλεγίων όχι μόνο συμβαδίζει πλήρως και υπαγορεύεται από την αντιεκπαιδευτική πολιτική της ΝΔ αλλά και προωθήθηκε έμπρακτα από την ίδια την κυβέρνηση. Καταρχάς είναι ο Κωστής Χατζηδάκης πρώην ευρωβουλευτής της ΝΔ και νυν υπουργός μεταφορών που εισήγαγε τη συγκεκριμένη τροπολογία. Επιπλέον σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο, κάθε κράτος – μέλος έχει την πλήρη αρμοδιότητα καθορισμού του περιεχομένου της διδασκαλίας, της οργάνωσης του εκπαιδευτικού συστήματος και του περιεχομένου και της οργάνωσης της επαγγελματικής εκπαίδευσης. Μόνο αν τα κολλέγια αναγνωριστούν ως εκπαιδευτικά ιδρύματα, όπως συμβαίνει με το νόμο που ψήφισε η κυβέρνηση μέσα στο καλοκαίρι, τίθεται το θέμα της αναγνώρισης των επαγγελματικών δικαιωμάτων και της υπερίσχυσης του ευρωπαϊκού δικαίου έναντι του συντάγματος. Άρα η ίδια η κυβέρνηση έφτιαξε το έδαφος για την ανοιχτή παραβίαση του συντάγματος για την αναγνώριση και ίδρυση ιδιωτικών σχολών, πλήρως εναρμονισμένων με τις ανάγκες της αγοράς και των επιχειρήσεων.
Απέναντι σε όλη αυτή την επίθεση της κυβέρνησης και του κεφαλαίου στη δημόσια εκπαίδευση και στα εργασιακά δικαιώματα των φοιτητών – μελλοντικών αποφοίτων, η απάντηση του φοιτητικού κινήματος δεν μπορεί παρά να είναι ολοκληρωμένη και δυναμική. Να μαζικοποιήσει και πάλι τις συνελεύσεις και να κατέβει στους δρόμους κάνοντας ξανά το τρίπτυχο συνελεύσεις – καταλήψεις – διαδηλώσεις πραγματικότητα και κομμάτι της καθημερινότητάς μας. Να προβάλλει αιτήματα αναγκαία στο σήμερα. Απέναντι στην ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων να προβάλλει το δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης και την ελεύθερη πρόσβαση σε αυτό. Απέναντι στις λογικές που βάζει το πανεπιστήμιο – επιχείρηση, μια εκπαίδευση που θα απαντάει στις κοινωνικές ανάγκες. Απέναντι στην εφαρμογή του νομοσχεδίου για τα ΚΕΣ(Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών) εμείς προτάσσουμε μια συνολική απάντηση του πανεολαιίστικου κινήματος που θα απαντάει με πολιτικούς όρους εκβιάζοντας πολιτικά την κυβέρνηση ζητώντας την κατάργηση όλων των νομοσχεδίων για την εκπαίδευση μέσω συνελεύσεων-διαδηλώσεων-καταλήψεων και αναδεικνύοντας την ανάγκη για ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση, αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν. Μία εκπαίδευση που θα ξεκινάει από το ενιαίο 12χρονο σχολείο με τον μαθητή να έχει ελεύθερη πρόσβαση στο πανεπιστήμιο (χωρίς ταξικούς και εξεταστικούς φραγμούς. Εισαγόμενος σε έναν ενιαίο φορέα πανεπιστημιακής εκπαίδευσης (χωρίς διαχωρισμούς σε ΑΕΙ-ΤΕΙ-ΚΕΣ-ΚΕΚ-ΙΕΚ) όπου θα υπάρχουν γνωστικά αντικείμενα αντίστοιχα των κοινωνικών αναγκών με ενιαία πτυχία με όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα εξασφαλισμένα. Το πτυχίο αυτό θα είναι η μοναδική προϋπόθεση για την εξασφάλιση της εργασίας.
Σε μια περίοδο που η κυβέρνηση έχει επιλέξει να ανοίξει μέτωπο σε παιδεία και εργασία η απάντηση δεν θα μπορούσε να είναι διασπασμένη. Τίθενται οι όροι εκείνοι που δημιουργούν το προνομιακό πεδίο σύνδεσης των εργαζομένων με τους φοιτητές, εκτός υποταγμένης συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας της ΓΣΕΕ και λήψης αποφάσεων από τα πάνω – κομματικής περιχαράκωσης του ΠΑΜΕ και την νεολαία προτάσσοντας ως μοναδική λύση την από κοινού διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους. Η συνάντηση αυτή είναι αναγκαία κυρίαρχα σε πολιτικό, αλλά και σε χωροχρονικό επίπεδο. Πρέπει με ενιαίο τρόπο εμείς ως αυριανοί εργαζόμενοι με την νεολαία της εργασιακής περιπλάνησης και ανασφάλειας, μαζί με τα πληττόμενα κομμάτια της εργασίας να βγούμε στο προσκήνιο απαιτώντας όλα αυτά που μας κλέβουν. Οι αγώνες που δόθηκαν το προηγούμενο διάστημα από δασκάλους, καθηγητές, μαθητές και τα αιτήματά τους έθεσαν κοινούς και διευρυμένους στόχους με το φοιτητικό κίνημα, δεν κατάφεραν όμως να βρεθούν και χρονικά. Σήμερα, είναι αναγκαία η συνέχιση της προσπάθειας πολιτικής σύνδεσης σε ένα ανώτερο επίπεδο, με γνώμονα τις περσινές φοιτητικές και εργασιακές κινητοποιήσεις με στόχο να δημιουργηθεί και να διευρυνθεί το ρήγμα της κοινωνικής αμφισβήτησης, που θα οδηγήσει στην ρήξη και την ανατροπή των όρων, που θέλουν να διαμορφώσουν για να ζήσουμε αύριο, για εμάς χωρίς εμάς!
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:
• Να καταργηθεί τώρα ο νέος ΝΟΜΟΣ-ΠΛΑΙΣΙΟ της εντατικοποίησης και της πειθάρχησης και το νομοσχέδιο για τα ΚΕΣ. Καμία αναθεώρηση του άρθρου 16 και του Συντάγματος συνολικά
• Να μην περάσει η κοινοτική οδηγία 36/05
• Άμεση κατάργηση των νόμων για ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ, ΙΔΒΕ, ΔΟΑΤΑΠ
• Καμία νομιμοποίηση των «Κολεγίων» Κατάργηση των Κ.Ε.Σ., των Ι.Ε.Κ και εν γένει της πολυδιάσπασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:
• Ενιαία Δημόσια και δωρεάν Πανεπιστημιακή εκπαίδευση για όλους και σε όλες τις βαθμίδες. Όχι στους οικονομικούς – εξεταστικούς – ταξικούς φραγμούς για την πρόσβαση στην εκπαίδευση. Όχι στη βάση του ¨10¨ για εισαγωγή στη τριτοβάθμια εκπαίδευση. Δωρεάν σπουδές για όλους, Δωρεάν σίτιση, στέγαση, συγγράμματα, συγκοινωνίες κλπ. Ένα πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο σπουδών. Το πτυχίο μόνη προϋπόθεση για δουλειά χωρίς καμιά διαδικασία πιστοποιήσεων μετά απ’ αυτό. Ενιαία πτυχία, χωρίς κατατμήσεις, διασπάσεις και εξειδικεύσεις. Ισχυρά επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα. Όλα τα δικαιώματα στο πτυχίο. Ενιαίες και αδιάσπαστες προπτυχιακές σπουδές σε κάθε σχολή. Όχι στους 2 κύκλους προπτυχιακών σπουδών του συστήματος της Μπολόνια.
• Όχι στην επιχειρηματική λειτουργία των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ.
• Κάτω τα χέρια από το άσυλο. Υπεράσπιση και διεύρυνση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των συνδικαλιστικών ελευθεριών.
• Λιγότερη δουλειά, δουλειά για όλους μόνιμη και σταθερή, με αύξηση των αποδοχών – κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας.
• Όχι στις ελαστικές σχέσεις εργασίας στο χώρο της εκπαίδευσης - Καθηγητές και δάσκαλους μόνιμους, πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης Κανένας πολίτης, Έλληνας ή μετανάστης, νέος ή ηλικιωμένος χωρίς ασφαλιστική κάλυψη ή σύνταξη. Άμεση αντιμετώπιση της ανασφάλιστης και μαύρης εργασίας. Πλήρης και αυτοδίκαια δημόσια και δωρεάν ασφαλιστική και υγειονομική κάλυψη για κάθε νέο πτυχιούχο και για κάθε άνεργο μέχρι να βρουν δουλειά. Πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα και μισθό για κάθε μορφή επιμόρφωσης, για την πρακτική των ΑΕΙ, ΤΕΙ και ΙΕΚ.
ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ:
• Συμμετοχή στην πορεία την Πέμπτη 16 Οκτωβρίου στις 13.00 στο Θόλο.
• Ανοιχτό συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων αμέσως μετά το τέλος της πορείας στο Θόλο.
• Κατάληψη της σχολής την Τρίτη 21 Οκτωβρίου ημέρα πανελλαδικής απεργίας.
• Συμμετοχή στο συλλαλητήριο της Τρίτης 21 Οκτώβρη με ξεχωριστή πανεκπαιδευτική προσυγκέντρωση στο Δημαρχείο, 9.00. Ανοιχτό συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων αμέσως μετά το τέλος της πορείας στο Θόλο.
• Λειτουργία ενός ενιαίου και ανοιχτού Συντονιστικού των Γενικών Συνελεύσεων όπου οι ανοιχτές Συντονιστικές Επιτροπές φοιτητικών και σπουδαστικών συλλόγων θα πρέπει να συντονίζονται στη βάση της λογικής της Γενικής Συνέλευσης. Το συντονιστικό να προτείνει, να συνδιαμορφώνει και να αποφασίζει στη βάση των αποφάσεων των Γενικών Συνελεύσεων και των Συντονιστικών Επιτροπών.
• Συνέντευξη τύπου των Φοιτητικών Συλλόγων την Παρασκευή 17 Οκτώβρη
• Νέα Γενική Συνέλευση του Φ.Σ.
ΧΩΡΟΑΤΑΞΙΑ Ε.Α.Α.Κ.
Πέμπτη 25 Σεπτεμβρίου 2008
Καλωσόρισμα Πρωτοετών-Αντιοδηγός Σπουδών 2008
Συνάδελφε πρωτοετή,
Καλωσόρισες. Το παρόν φυλλάδιο δεν είναι απαραίτητο για την συμπλήρωση των προσωπικών σου στοιχείων στην εγγραφή σου, δεν περιέχει χάρτη με τα cool στέκια της πόλης, δεν περιέχει συμβουλές. Εμείς δεν είμαστε εδώ για να σε ξεναγήσουμε στο κτίριο των χωροτακτών μηχανικών ούτε για να σου δώσουμε cd με μαθήματα αλλά ούτε και να σου γνωρίσουμε με τις ντουζίνες φίλων που θα ικανοποιήσουν ψηφοθηρικούς σκοπούς. Εμείς θεωρούμε εσένα τον πρωτοετή χωροτάκτη μηχανικών αρκετά ώριμο, έμπειρο και κατασταλαγμένο άτομο ώστε να πραγματοποιήσεις τα απαραίτητα για την αρχή σου στο πανεπιστήμιο. Είμαστε εδώ για να διεκδικήσουμε μαζί σου και όλοι μας τα αυτονόητα, να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα μας και να προασπίσουμε τα συμφέροντα μας, όλοι μαζί , μέσω του συλλογικού δρόμου, παραμερίζοντας κάθε έννοια ατομικού μονόδρομου για τον οποίο θα σε έχουν πρήξει οι γονείς σου, το σχολείο, τα ΜΜΕ, η ΠΑΣΠ, η ΔΑΠ, ο ΕΚΑΧ αλλά που εσύ θα πρέπει να απαρνηθείς ώστε τελικά να βγούμε όλοι κερδισμένοι.
Μετά από πολλά χρόνια διαβάσματος, πληρωμών σε φροντιστήρια και ιδιαίτερα, ξενυχτιών για την πλήρωση των στόχων σου, κατάφερες τελικά να μπεις στο Πανεπιστήμιο (γενικά, γιατί είναι δύσκολο να είσαι σίγουρος ότι είσαι στο σωστό μέρος, δύο μήνες μετά το συμπλήρωμα του μηχανογραφικού). Τα πράγματα δεν είναι πολύ διαφορετικά από το σχολείο, μαθήματα, εργασίες, πρόοδοι (η ονομασία γι’ αυτό που μέχρι τώρα ήξερες σαν test).. Η διαφορά έγκειται σε ένα σημείο: στην ελευθερία έκφρασης λόγου, στην ελεύθερη βούληση.
Παρόλο που και τα σχολεία παρέχουν άσυλο σε όσους βρίσκονται μέσα στα όριά τους, δυστυχώς κανένας μαθητής δεν είναι ενήμερος σε σχέση με τα δικαιώματα που το άσυλο του εξασφαλίζει. Γι’ αυτό και στη νέα αυτή φάση της νεανικής σου ζωής, δικαιούσαι να ξέρεις ότι Πανεπιστήμιο δεν είναι μόνο μαθήματα, μόνο εξετάσεις. Είναι ακριβώς η στιγμή που θα μάθεις να παίρνεις τα πράγματα στα χέρια σου, που θα μάθεις ότι κανένας δεν έχει δικαίωμα αυταρχικότητας απέναντι σου, γιατί είσαι ακαδημαϊκός πολίτης.
Σαν ακαδημαϊκός πολίτης, λοιπόν, καλό είναι να θυμάσαι:
• Τα μαθήματα είναι ακαδημαϊκές διαλέξεις που μπορεί οποιοσδήποτε να παρακολουθήσει
• Οι παρακολουθήσεις των μαθημάτων δεν είναι υποχρεωτικές, γι’ αυτό και παρουσίες-απουσίες δεν πρέπει να λαμβάνονται
• Οι καθ’ έδρας αγορεύσεις και η αυθεντία του καθηγητή ανήκουν πια στο παρελθόν. Αμφισβητούμε την τυποποιημένη γνώση και δε δεχόμαστε άκριτα ότι μας πλασάρουν
• Κανείς δε μπορεί να σου επιβάλλει να αλλάξεις θέση ή να σε αποβάλλει από την αίθουσα
• Κανείς δε μπορεί να σε αναγκάσει να δώσεις το όνομά σου, αν δε θες
• Δε μπορεί κανένας και με κανένα τρόπο να σε προσβάλλει, ανεξαρτήτως της ακαδημαϊκής ή της θεσμικής ιδιότητάς του
• Κατά τη διάρκεια των γενικών συνελεύσεων τα μαθήματα δεν διεξάγονται, σταματούν και δε λαμβάνονται σε καμία περίπτωση απουσίες
Καθώς κατατοπίζεσαι στη σχολή και στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, θα πρέπει να γνωρίζεις λίγα πράγματα για τα θεσμοθετημένα όργανα που αφορούν τη σχολή και το Πανεπιστήμιο.
• Φοιτητικός Σύλλογος (Φ.Σ.) Κάθε φοιτητής, μετά την εγγραφή του στη σχολή δικαιούται εγγραφής στον φοιτητικό σύλλογο, χωρίς αντίτιμο και χωρίς αιτήσεις. Η εγγραφή είναι αυτόματη, και με την εγγραφή αυτή σου δίνεται η δυνατότητα ενεργούς συμμετοχής στις Γενικές Συνελεύσεις και σε άλλα δρώμενα του Φ.Σ. Ο φοιτητικός σύλλογος είναι το νόμιμο σωματείο σου που συλλογικά παίρνει αποφάσεις για την υπεράσπιση και την διεκδίκηση των δικαιωμάτων σου.
• Η Γενική Συνέλευση (Γ.Σ.) είναι το ανώτατο όργανο συγκρότησης και οργάνωσης του Φ.Σ., μέσα από τις οποίες λαμβάνονται και θα πρέπει να λαμβάνονται όλες οι αποφάσεις του Φ.Σ. η λειτουργία της είναι αμεσοδημοκρατική, προϋποθέτει δηλαδή ισότιμη συμμετοχή και συζήτηση των μελών του Συλλόγου στη βάση της συνδιαμόρφωσης για την αντιμετώπιση των κοινών μας προβλημάτων. Στη Γ.Σ. έχει δικαίωμα τοποθέτησης κάθε μέλος του συλλόγου, καθώς και μέλη άλλων συλλόγων.
• Γενικές Συνελεύσεις Τμημάτων (Γ.Σ.Τ.) αποτελούνται από τους καθηγητές Δ.Ε.Π. (Διδακτικό Επιστημονικό Προσωπικό) και εκπροσώπους φοιτητών. Οι εκπρόσωποι των φοιτητών εκλέγονται από τη διαδικασία των φοιτητικών εκλογών που γίνονται μια φορά το χρόνο.
• Τα Διοικητικά Συμβούλια (Δ.Σ.) αποτελούν τη «νόμιμη» εκπροσώπηση του Φοιτητικού Συλλόγου, και πολλές φορές τα μέλη των καθεστωτικών παρατάξεων (ΔΑΠ,ΠΑΣΠ,ΠΚΣ,ΕΚΑΧ) τα χρησιμοποιούν για λήψεις αποφάσεων που αφορούν το Φ.Σ. χωρίς να συγκαλούν Γενικές Συνελεύσεις. Κατά τη γνώμη μας, τα Δ.Σ. θα πρέπει να έχουν καθαρά εκτελεστικό χαρακτήρα, και μόνο όργανο λήψης αποφάσεων που αφορούν το Φοιτητικό Κίνημα στη είτε μικροκλίμακα της σχολής είτε σε πανελλαδικό επίπεδο. Δεν μπορούν να αποφασίζουν για εσένα, για εμάς , χωρίς εσένα , χωρίς εμάς.
• Η Σύγκλητος αποτελεί το ανώτατο διοικητικό όργανο του πανεπιστημίου. Αποτελείται από την εκλεγμένη πρυτανεία του ιδρύματος, εκπροσώπους καθηγητών Δ.Ε.Π. και εκπροσώπους φοιτητών από κάθε τμήμα.
Τι είναι η ΧωροΑταξία – Ε . Α . Α . Κ .:
Η χωροΑταξία είναι ένα ανεξάρτητο αριστερό σχήμα εκτός κομματικής «γραμμής», που δρα στα πλαίσια της σχολής προσπαθώντας να εκφράσει το ριζοσπαστικό αριστερό δυναμικό των φοιτητών. Αποτελούμε μια συλλογικότητα όπου δεν υπάρχει ιεραρχία, μπορούν να συμμετέχουν όλοι μέσω της σύνθεσης και της απόψεων, στη διαμόρφωση μιας συλλογικής αντίληψης.
Συμμετέχουμε στην Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση ένα μέτωπο που δρα σε πανελλαδικό επίπεδο, συνενώνοντας σε ανώτερο επίπεδο σχήματα και αγωνιστές. Στόχος μας είναι η ενδυνάμωση των αγώνων μας και η αυτοτελής εμφάνιση στο Πανεπιστήμιο της επαναστατικής Αριστεράς, της Αριστεράς των κριτηρίων και των νικηφόρων αγώνων.
Στηρίζουμε τις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες λήψης αποφάσεων δίνοντας έμφαση στη σημασία των Γενικών Συνελεύσεων, και είμαστε αντίθετοι σε οποιαδήποτε μορφή αντιπροσώπευσης των φοιτητών, όταν αυτή υποβαθμίζει τη σημασία της μαζικότητας των συλλογικών αγώνων.
Στα πλαίσια της καθημερινής μας δράσης και παρέμβασης στο τμήμα ερχόμαστε να αντιμετωπίσουμε «μικρούς και μεγάλους κινδύνους», νόμους και θεσμούς, την καθηγητική αυθαιρεσία, τα προβλήματα που έχουν να κάνουν με το αντικείμενό μας. Τα κυριότερα ζητήματα με τα οποία ασχολείται το σχήμα μας, αφορούν:
• Τις Γενικές Συνελεύσεις. Μετά το μεγαλειώδες κίνημα των δύο τελευταίων ετών, η μαζικότητα των Γ.Σ. ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Είναι σημαντικό οι Γ..Σ. να είναι όσο μαζικότερες γίνεται, ώστε κάθε φορά να αποτυπώνεται η πραγματική αντίληψη του Φοιτητικού Συλλόγου.
• Την ανάπτυξη μαζικών νικηφόρων κοινωνικών αγώνων, νικηφόρων κινημάτων για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας ενάντια στο αστικό μπλοκ εξουσίας (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ευρωπαϊκή Ένωση, Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων). Ο νέος νόμος-πλαίσιο (νόμος 3549/06), οι νόμοι για την αξιολόγηση-ΙΔΒΕ-ΔΟΑΤΑΠ, ο νεοψηφισμένος νόμος για τα ΚΕΣ είναι μόνο κάποια από τα κορυφαία ζητήματα με τα οποία το Φοιτητικό Κίνημα έρχεται να αντιπαρατεθεί.
• Τα επαγγελματικά μας δικαιώματα, τα οποία είναι πολύ περιορισμένα σε σχέση με αυτά των άλλων μηχανικών (με εξαίρεση νεοσύστατες σχολές -όπως εμείς, μηχανικοί περιβάλλοντος και μηχανικοί παραγωγής και διοίκησης). Συγκεκριμένα, από τις 27 μελέτες του ΤΕΕ οι μηχανικοί χωτοταξίας έχουν δικαίωμα υπογραφής μόνο τριών:
1. πολεοδομικές μελέτες
2. χωροταξικές μελέτες
3. περιβαλλοντικές μελέτες (δικαίωμα υπογραφής των οποίων έχουν όλοι οι μηχανικοί)
Λαμβάνοντας υπ’όψιν το γεγονός ότι τα 28 από τα 63 μαθήματα του προγράμματος σπουδών μας λογίζονται ως οικονομικά, θεωρούμε ότι δικαιούμαστε υπογραφής οικονομικο-τεχνικών μελετών, καθώς και μελετών ειδικής ανάπλασης, αλλά και συγκοινωνιολογικών μελετών. Τα επαγγελματικά μας δικαιώματα είναι ένα ζήτημα που αφορά το σύνολο της σχολής, πρόθεση όλων μας θα πρέπει να είναι η ενεργή διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας στο ΤΕΕ, με τις αποφάσεις του συλλόγου μας και σε συνεργασία με το σύλλογο αποφοίτων μας.
• Ενδοτμηματικά ζητήματα: μετά την «υπόσχεση» του τμήματος για δωρεάν διανομή υλικοτεχνικού εξοπλισμού για τα μαθήματα του σχεδίου, ερχόμαστε να αντιπαρατεθούμε για άλλη μια φορά με τους εσωτερικούς κανονισμούς της σχολής. Αυτοί είναι:
1. οι κύκλοι σπουδών, που εφαρμόζονται εδώ και χρόνια στο τμήμα και είναι δύο: 1. για μπορείς να δηλώσεις μαθήματα τρίτου έτους θα πρέπει χρωστάς λιγότερα από 5 μαθήματα των δύο πρώτων ετών, 2. για να μπορείς να δηλώσεις μαθήματα τετάρτου έτους θα πρέπει να χρωστάς λιγότερα από 2 μαθήματα των δύο πρώτων ετών
2. περιορισμοί στις δηλώσεις μαθημάτων κάθε εξαμήνου. Από το δεύτερο έτος και μετά, έχεις τη δυνατότητα στην αρχή κάθε εξαμήνου να δηλώσεις ν+3 μαθήματα, δηλαδή τον αριθμό των μαθημάτων του εξαμήνου που έρχεται συν 3 μαθήματα από αυτά που χρωστάς. Αυτό σημαίνει ότι αν χρωστάς πάνω από τρία μαθήματα του αντίστοιχου (χειμερινού ή εαρινού) εξαμήνου, δε θα μπορείς να τα δηλώσεις και να δώσεις εξετάσεις σε όλα, γεγονός που σε συνδυασμό με τους κύκλους σπουδών μπορεί να σημαίνει περισσότερα χρόνια φοίτησης στη σχολή!
Εκτός από τη ΧωροΑταξία-Ε.Α.Α.Κ., υπάρχουν και παρατάξεις που δρουν στα πλαίσια της σχολής. Δυο λόγια γι’ αυτές…
Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, κυβερνητική παράταξη, προσπαθεί να αναδείξει ως καλά και προς το συμφέρον των φοιτητών τα στοιχεία της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης που προωθεί τα τελευταία 4 χρόνια η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, ενώ ταυτόχρονα ταυτίζει τις έννοιες «ανταγωνισμός» και «αξιοκρατία», συντηρητικοποιώντας την πανεπιστημιακή κοινότητα, την έννοια της παιδείας και της μόρφωσης μέσα στο Πανεπιστήμιο. Κερδίζει κόσμο μέσα από party και club, ενώ στις Γενικές Συνελεύσεις εμφανίζεται ως πολέμιος της ανάπτυξης φοιτητικών αγώνων. Η ίδια η ΔΑΠ, η δημοκρατική παράταξη η οποία απέναντι στο μαχητικό φοιτητικό κίνημα παράταξε τους τραμπούκους των νυχτερινών κέντρων, τους μπράβους, τις απειλές, το ξύλο και τελικά τα μαχαιρώματα, της 6ης Ιούνη. Αυτή είναι η πολιτική πρόταση της ΔΑΠ όταν χάνει τον έλεγχο του ήρεμου κλίματος στις σχολές και το ποτάμι του φοιτητικού κινήματος παίρνει ανεξέλεγκτα κι επικίνδυνα πολιτικά χαρακτηριστικά για την κυβέρνηση της ΝΔ.
Η ΠΑΣΠ, παράταξη του ΠΑΣΟΚ (αν και για κάποιο λόγο το αρνείται), έκανε ήδη εμφανή την παρουσία της κατά τις εγγραφές πρωτοετών, όπου προσέφερε «βοήθεια», επιχειρώντας να προσεγγίσει «ψαρωμένους πρωτοετείς» ψηφοθηρικά και προς όφελος της παράταξης. Ευαγγελίζονται την Αριστερά και το Σοσιαλισμό, όταν μεγάλο κομμάτι την παράταξής και του κόμματος στο οποίο υπόκεινται είναι υπέρ της νομιμοποίησης των ιδιωτικών πανεπιστημίων, κατά των καταλήψεων και πολλές φορές αντιπαλεύουν τους φοιτητικούς αγώνες, υποστηρίζοντας την πολιτική του εκσυγχρονισμού του Σημίτη και του Γιωργάκη σε ένα πλαίσιο σοσιαλφιλελυθερισμού.
Η ΠΚΣ, παράταξη του ΚΚΕ, προσπαθεί να «φανεί» αγωνιστική συμμετέχοντας εκ των υστέρων όταν αντιλαμβάνεται ότι χάνει έδαφος, στις αγωνιστικές κινητοποιήσεις των φοιτητών, ενώ όταν αντιλαμβάνεται ότι έχει χάσει τον «έλεγχο των κινήσεων» των φοιτητών δε διστάζει να αντιπαλεύει τις διεκδικήσεις του φοιτητικού κινήματος, κάνοντας ακόμα και συμμαχίες με τη φοιτητική εκπροσώπηση του αστικού μπλοκ εξουσίας, δηλαδή τη ΔΑΠ και την ΠΑΣΠ! Προσπαθεί να σφετεριστεί το φοιτητικό κίνημα πρεσβεύοντας πάντα απόψεις του αστικοποιημένου πια και ρεφορμιστικού ΚΚΕ, αλλά και της ΚΝΕ. Η στάση της απέναντι στις μαζικές κινητοποιήσεις των φοιτητών, έχουν πλέον φανεί ξεκάθαρα καθώς πρεσβεύει την επανασύσταση της ΕΦΕΕ, ένα απονεκρωμένο όργανο το οποίο όταν λειτουργούσε συνευρίσκονταν οι αιρετοί όλων των παρατάξεων ανάλογα με το ποσοστό που είχαν λάβει στις φοιτητικές εκλογές, αποφασίζοντας για τους φοιτητές και το φοιτητικό κίνημα χωρίς το φοιτητικό κίνημα. Είναι ουσιαστικά πολέμιος των νικηφόρων κινημάτων, των κοινωνικών αγώνων που μπορεί να ξεφύγουν από τον κομματικό της έλεγχο, εμφανιζόμενη ουσιαστικά ως πολέμιος των κινημάτων.
Τέλος έχουμε τον νεοσύστατο ΕΚΑΧ (Ενιαία Κίνηση Ανεξαρτήτων Χωροτακτών), σχήμα που δηλώνει ανεξαρτησία από τους κομματικούς μηχανισμούς και λόγος δημιουργίας του είναι κατά βάση η τοποθέτηση πάνω σε ζητήματα που αφορούν τη σχολή, καθώς και η αντιπολίτευση – προσβλητική, προσωπική και απολίτικη επίθεση στο σχήμα της χωροΑταξίας-Ε.Α.Α.Κ.. Ιδεολογική τοποθέτηση δεν έχει γίνει μέχρι στιγμής, γεγονός που λειτουργεί υπέρ του ΕΚΑΧ, αφού δίνεται έτσι η δυνατότητα ψηφοθηρίας με βάση τις προσωπικές σχέσεις-φιλίες. Τέτοιες ανεξάρτητες δυνάμεις τόσο πανελλαδικά όσο και στη σχολή μας εμφανίζουν καθαρά δεξιά χαρακτηριστικά κοντράροντας κάθε προσπάθεια ανάπτυξης κοινωνικών αγώνων με βαθύ και επικίνδυνο πολιτικό περιεχόμενο.
Θα σε προσεγγίσουν με σκοπό να αποσπάσουν την ψήφο σου αναφέροντας πως ήταν είναι και θα είναι για πάντα φίλοι σου, θα σου αυτοπαρουσιαστούν ως οι καλύτεροι διαχειριστές της διοίκησης του συλλόγου, πως είναι οι καλύτεροι φοιτητές και πως όταν τελικά εκλεγούν θα κάνουν τα πιο γαμάτα πάρτυ, τις καλύτερες εκδρομές και τις πιο πλούσιες ημερίδες. Θα είναι άξιοι συμπαραστάτες των καθεστωτικών λογικών των ΔΑΠ, ΠΑΣΠ, ΠΚΣ, Δ.Σ.ιτών –ο καθένας με τον τρόπο του και ο καθένας για τους λόγους του- για παρεμπόδιση μιας νέας έκρηξης των φοιτητικών και γενικότερα των νεολαιίστικων ριζοσπαστικών αγώνων.
Βρισκόμαστε σε μια περίοδο όπου οι διαστάσεις της κοινωνικής μας ζωής χειροτερεύουν συνεχώς. Τα πληττόμενα στρώματα πλέον αυξάνονται πιο πολύ από ποτέ αφού μέσω των συνεχών αναδιαρθρώσεων (σε εκπαίδευση , εργασία, περιβάλλον) η ζωή μας χειροτερεύει συνεχώς. Σε ένα σύστημα όπου τα πάντα εξαρτώνται από τα κέρδος, το οποίο συναντάς σε οποιαδήποτε πτυχή της ζωής σου, οι ευνοημένοι του συστήματος ευνοούνται περισσότερο και οι υπόλοιποι χαντακώνονται σε ολοένα χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο. Η κυβέρνηση της Ν.Δ. με την συνεργασία της «συμπολίτευσης» του ΠΑΣΟΚ και υπό τις οδηγίες της Ε.Ε. αρχίζει νέο γύρο επίθεσης εναντίον των πληττόμενων κομματιών της κοινωνίας. Μέσα σε ένα σκηνικό παγκόσμιας οικονομικής κρίσης (οικονομικοί κολοσσοί οδηγούνται σε συγχωνεύσεις και πολλές φορές οριστικό κλείσιμο, η τιμή του πετρελαίου ανεβοκατεβαίνει σαν ανελκυστήρας, το χρηματιστήριο Αθηνών χάνει 40% από την αρχή του έτους), ένα σκηνικό παντελούς παρουσίας της διαφθοράς (σκάνδαλο Siemens, σκάνδαλο Ζαχόπουλου και αυθαιρεσίες υπουργών) και μια γενικότερη εμφάνιση της κρίσης του συστήματος, παρατηρείται προσπάθεια από όλους τους κοινωνικούς ετέρους των ευνοημένων και του κεφαλαίου να ξεφύγει το σύστημα από αυτή την κρίση. Όλα τα ΜΜΕ, οι κυβερνήσεις και οι επιχειρηματίες κάνουν έκκληση προς όλους για λύτρωση των ιδανικών τους κυρίως στον οικονομικό και κοινωνικό τομέα. Η κυβε΄ρνηση της ΝΔ προσπαθεί να προσπεράσει την κρίση αυτή ανοίγοντας ένα νέο γύρο επίθεσης. Θεσπίζει νέα φορολογικά μέτρα (η γενιά των 700 ευρώ χρεώνεται με 1000 ευρώ επιπλέον το χρόνο ενώ αναγνωρίζονται τα μπλοκάκια εργασίας), ολοκληρώνει την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση (ψήφισε το νομοσχέδιο για τα ΚΕΣ το καλοκαίρι στο θερινό τμήμα της Βουλής υπό τον φόβο του φοιτητικού κινήματος), προωθεί τις νέες ελαστικές σχέσεις εργασίας, προσπαθεί να εφαρμόσει την αντιασφαλιστική μεταρρύθμιση και ψηφίζει το γενικό χωροταξικό σχέδιο αειφόρου και βιώσιμης ανάπτυξης (όπου αποτελειώνει ό,τι έχει μείνει όρθιο στο περιβάλλον).
Έτσι, βρισκόμενος εδώ στο πανεπιστήμιο προέρχεσαι από ένα σχολικό βίο όπου οι μεταρρυθμίσεις το έχουν μετατρέψει σε εξεταστικό κάτεργο (σχολείο-αγγαρεία με καμιά ουσιαστική παροχή αληθινής γνώσης) όπου μπορεί να αγωνίστηκες μπορεί και όχι κόντρα στην κατάσταση αυτή. Εισάγεσαι στο πανεπιστήμιο, μέσω εξεταστικών ,οικονομικών και ταξικών φραγμών. Σε ένα πανεπιστήμιο κανονική επιχείρηση. Το επιχειρηματικό πανεπιστήμιο, όπου η γνώση θυσιάζεται στο βωμό του κέρδους και της επιχειρηματικότητας. Και που αυτή την κατάσταση έρχεται να ολοκληρώσει η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Ένα ποτ πουρί από νόμους (αξιολόγηση, ινστιτούτα διά βίου εκπαίδευσης, νέος νόμος πλαίσιο, οδηγία 3605-νομοσχέδιο για τα ΚΕΣ) που συνολικοποιείται και δημιουργεί τους όρους ώστε το πανεπιστήμιο να λειτουργεί σαν μια κερδοφόρα καλοκουρδισμένη επιχείρηση. Το πτυχίο σου δεν σου εξασφαλίζει δικαιώματα στην εργασία, δεν είναι ενιαίο και χτυπιέται συνεχώς από τον κατακερματισμό και την διάσπαση των γνωστικών αντικειμένων. Πλέον το πτυχίο δεν αποτελεί προϋπόθεση για εύρεση εργασίας. Πρέπει να εξασφαλίσεις και μεταπτυχιακό και διδακτορικό. Κι εξερχόμενος από όλη αυτή την περιπέτεια είσαι σε μια βάναυση διαδικασία εξασφάλισης εργασίας για να έχεις μια αξιοπρεπή ζωή. Και καταλήγεις όντας αναλώσιμος, απασχολήσιμος, ανασφάλιστος εργαζόμενος να έχεις έναν μισθό 700 ευρώ, καμία ασφάλιση, περικοπή των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Είσαι ένα μικρό γρανάζι στη μηχανή του συστήματος όπου δεν έχεις χρόνο ούτε καν για τις πραγματικές – βιολογικές σου ανάγκες (πλέον δεν γίνεται λόγος για τις δευτερεύουσες…)
Απέναντι σε όλα αυτά εσύ πρέπει να πάρεις την κατάσταση στα χέρια σου και να απαντήσεις. Να παραμερίσεις τον δρόμο της ατομικότητας και να οργανώσεις την δράση σου μέσω των συλλογικών διαδικασιών, μέσω τω νικηφόρων κοινωνικών αγώνων. Η ΕΑΑΚ δεν σε προσεγγίζει για να σε αρπάξει από τα χέρια των άλλων αλλά γιατί με εσένα, τον διπλανό σου, με όλους μας θέλει να δημιουργήσει τους όρους συγκρότησης φοιτητικού κινήματος. Και αυτό το κάνει από την αρχή της ανάπτυξής της.
Η ανάπτυξη και δράση της αντικαπιταλιστικής, ανεξάρτητης, επαναστατικής Αριστεράς στα πανεπιστήμια, της Ε.Α.Α.Κ.: Τα σχήματα της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αριστερής Κίνησης γεννήθηκαν μέσα από τις μεγαλειώδεις νεολαιίστικες κινητοποιήσεις του 1990-91 και αποτελούν το πλέον επιτυχημένο μόρφωμα της επαναστατικής αριστεράς στα πανεπιστήμια. Τα σχήματα της ΕΑΑΚ είναι πολιτικό - συνδικαλιστικές συλλογικότητες που δρουν σε κάθε σχολή με αυτοτέλεια και αποτελούν το βασικό κύτταρο της ΕΑΑΚ. Λόγω της αναγκαιότητας για ενιαία συντονισμένη παρέμβαση στο ελληνικό πανεπιστήμιο, τα σχήματα συντονίζονται ανά πόλεις αλλά και πανελλαδικά μέσα από το πανελλαδικό τους διήμερο. Αντιπαρατίθενται σε όλη τη γραμμή της αστικής πολιτικής, την οποία αντιμετωπίζουν με μία συνολική αντικαπιταλιστική οπτική σε σχέση με τα κύρια μέτωπα της ταξικής πάλης στην ελληνική κοινωνία (αναδιάρθρωση σε εκπαίδευση και εργασία, καταστολή, ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις κλπ). Αναζητούν τους δρόμους μιας ευρύτερης αμφισβήτησης του τρόπου με τον οποίο ένας νέος σήμερα ζει και σπουδάζει, και αντιπαραβάλλουν ένα πρότυπο αγωνιζόμενου νέου, απέναντι στα κυρίαρχα πρότυπα. Παλεύουν για ένα φοιτητικό κίνημα ανεξάρτητο, αμεσοδημοκρατικό, αντικυβερνητικό και νικηφόρο, που θα συγκρούεται με κάθε όψη της κυβερνητικής επιλογής, θα δημιουργεί τις δικές του μορφές οργάνωσης, αυτοτελείς και ανεξάρτητες από την κατεστημένη πολιτική των εκπροσώπων και των επιτελείων.
Η Ε.Α.Α.Κ. έδωσε τη μάχη πολλές φορές μέσα στις Συνελεύσεις και τα συντονιστικά, ώστε το κίνημα να υιοθετήσει ριζοσπαστικές και κινηματικές πρακτικές , παρά τα αναχώματα που έβαζε διαρκώς η ρεφορμιστική και η διαχειριστική αριστερά. Η Ε.Α.Α.Κ. συνέβαλλε στην οργάνωση του κινήματος, με αμεσοδημοκρατικών μορφών οργάνωση του κινήματος (Συντονιστικές Επιτροπές), προωθήσαμε μια λογική ενιαίας δράσης όλων των Συλλόγων μέσα από το Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων σε ΑΕΙ κ ΤΕΙ. Με οδηγό τις αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων των Συλλόγων, το Συντονιστικό χαράζει έναν βασικό, ενιαίο και αγωνιστικό βηματισμό καθ’ όλη τη διάρκεια του κινήματος.
Η Ε.Α.Α.Κ. προέβαλλε επιτακτικά την ανάγκη το φοιτητικό κίνημα να αναζητήσει και να συντονιστεί με τους φυσικούς του συμμάχους, τον κόσμο της εργασίας, με πραγματικούς και όχι φαντασιακούς όρους. Το πολιτικό πλαίσιο αναδείκνυε τη σύνδεση των εξελίξεων στην εκπαίδευση με αυτές στους χώρους δουλειάς, διαμόρφωνε κοινά αιτήματα πάλης, ενώ τα Συντονιστικά απεύθυναν συνεχές αγωνιστικό κάλεσμα στα εργατικά Σωματεία να μπουν στον αγώνα και στις ομοσπονδίες να κηρύξουν απεργίες, παρά την προδοτική αδιαφορία και εχθρική στάση των τελευταίων. Καθοριστική ήταν η συμβολή των σχημάτων της ΕΑΑΚ στην οικοδόμηση ενός συμπαγούς πανεκπαιδευτικού μετώπου των φοιτητικών Συλλόγων με όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις της εκπαίδευσης, των φοιτητών με τους δασκάλους, τους καθηγητές 2βάθμιας και 3βάθμιας.
Απέναντι στην ολοκλήρωση της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης και την προσπάθεια εφαρμογής της οι δυνάμεις της ΕΑΑΚ, σε αυτή τη φάση των έντονων κοινωνικών διεργασιών, πρεσβεύουν τη συνολική αναμέτρηση με την κυβέρνηση σε όλα τα μέτωπα της επίθεσης. Είναι η μαζική και μαχητική εμφάνιση του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος και ο μαζικός πολιτικός εκβιασμός που μπορεί να ανακόψει την αντεργατική εκστρατεία του κεφαλαίου και να διεκδικήσει τη βελτίωση των όρων ζωής της πλειοψηφίας και όχι τα εναλλακτικά σχέδια διακυβέρνησης – ενσωμάτωσης και διαχείρισης του ΣΥΝ ή η κομματική συσσώρευση δυνάμεων για τη «λαϊκή εξουσία» του ΚΚΕ. Ο νόμος για τα ΚΕΣ που ψηφίστηκε το καλοκαίρι από την κυβέρνηση και υποτίθεται σύμφωνα με την επιχειρηματολογία της ότι στόχο έχει την «αξιολόγηση» και τη θέσπιση κανόνων ίδρυσης και λειτουργίας των ΚΕΣ, ουσιαστικά στην πράξη αναγνωρίζει τα κολλέγια σαν εκπαιδευτικά ιδρύματα (κάνοντας το διαχωρισμό σε τυπική και άτυπη μεταδευτεροβάθμια εκπαίδευση), ενισχύοντας τον πολυκατακερματισμό της εκπαίδευσης και ανοίγοντας το δρόμο για την επαγγελματική ισοτίμηση τους με τα ελληνικά πτυχία. Απέναντι στην εφαρμογή του νομοσχεδίου για τα ΚΕΣ(Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών) εμείς προτάσσουμε μια συνολική απάντηση του πανεολαιίστικου κινήματος που θα απαντάει με πολιτικούς όρους εκβιάζοντας πολιτικά την κυβέρνηση ζητώντας την κατάργηση όλων των νομοσχεδίων για την εκπαίδευση μέσω συνελεύσεων-διαδηλώσεων-καταλήψεων και αναδεικνύοντας την ανάγκη για ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση, αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν. Μία εκπαίδευση που θα ξεκινάει από το ενιαίο 12χρονο σχολείο με τον μαθητή να έχει ελεύθερη πρόσβαση στο πανεπιστήμιο (χωρίς ταξικούς και εξεταστικούς φραγμούς. Εισαγόμενος σε έναν ενιαίο φορέα πανεπιστημιακής (χωρίς διαχωρισμούς σε ΑΕΙ-ΤΕΙ-ΚΕΣ-ΚΕΚ-ΙΕΚ) όπου θα υπάρχουν γνωστικά αντικείμενα αντίστοιχα των κοινωνικών αναγκών με ενιαία πτυχία με όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα εξασφαλισμένα. Το πτυχίο αυτό θα είναι η μοναδική προϋπόθεση για την εξασφάλιση της εργασίας. Μία συντεχνιακή απάντηση όπου θα ζητούμε απλά και μόνο κατοχύρωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων για τους αποφοίτους των ΑΕΙ και οι υπόλοιποι των ΚΕΣ και ΤΕΙ να μην εμφανίζονται πουθενά θα αποφέρει καταστροφικά αποτελέσματα στη σπουδάζουσα νεολαία.
ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ:
• Απόσυρση της κοινοτική οδηγίας, του νόμου για τα ΚΕΣ. Κατάργηση του αντιδραστικού, αντί – εκπαιδευτικού και αντιδημοκρατικού νόμου – πλαίσιο της επιχειρηματικοποίησης και της πειθάρχησης των αγωνιζόμενων φοιτητών.
• Να καταργηθούν οι νόμοι για Αξιολόγηση, ΙΔΒΕ, ΔΟΑΤΑΠ.
• Αύξηση των δαπανών για όλες τις εκπαιδευτικές ανάγκες και ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ των διδάκτρων ΣΕ ΟΛΑ τα μεταπτυχιακά προγράμματα.
• Απόσυρση του νόμου για τα μετατυχιακά, που επιβάλλει τους κύκλους σπουδών και την επιχειρηματική λειτουγία των μεταπτυχιακών. Ανυπακοή και απεμπλοκή από την διαδικασία της Μπολόνια, τις ευρωπαϊκές συμφωνίες για την εκπαίδευση, και τον ΚΕΧΑΕ
• Ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση για όλους με ένα ενιαίο πτυχίο και μία σχολή ανά γνωστικό αντικείμενο. Πλήρη επαγγελματικά, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα κατοχυρωμένα στο ενιαίο πτυχίο. Κατάργηση των ΚΕΣ, ΚΕΚ, ΕΕΣ και κάθε μεταδευτεροβάθμιας βαθμίδας, κόντρα στην πολυδιάσπαση και τον ατομικό δρόμο που επιβάλλουν στη νεολαία. Καμία διαδικασία πιστοποίησης έξω από το πτυχίο. Όχι στη διάσπαση των σπουδών σε 2 ή 3 κύκλους. Οι μεταπτυχιακές σπουδές να αφορούν αποκλειστικά προγράμματα διδακτορικού κύκλου.
• Αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση για όλους, σε όλες τις βαθμίδες. Κατάργηση κάθε ιδιωτικής – επιχειρηματικής εκπαίδευσης και των διδάκτρων. Κατάργηση των διδάκτρων στα μεταπτυχιακά. Ελεύθερη πρόσβαση στα ΑΕΙ-ΤΕΙ και γενικά στη γνώση και την έρευνα χωρίς ταξικούς και οικονομικούς φραγμούς.
• Καμία επιχειρηματική δραστηριότητα στα πανεπιστήμια. Έξω οι εταιρείες από τις Σχολές. Έξω οι Σχολές από εταιρείες. Όχι στον προϋπολογισμό λιτότητας και φορομπηξίας.
• Όχι στη βάση του ¨10¨ για εισαγωγή στη τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ενιαία δημόσια και δωρεάν 12χρονη υποχρεωτική εκπαίδευση για όλους.
• Για μόνιμη και πλήρη δουλειά για όλους. Για μείωση των ωρών εργασίας με ταυτόχρονη αύξηση των αποδοχών ενάντια στις ελαστικές σχέσεις εργασίας ,την ανεργία και την στυγνή εκμετάλλευση των νέων αποφοίτων ΑΕΙ - ΤΕΙ και ΛΥΚΕΙΩΝ. Ανυποχώρητος αγώνας για να μην επιτρέψουμε να είμαστε η γενιά των 700 και 800 ευρώ, η γενιά των κατεδαφισμένων ασφαλιστικών δικαιωμάτων.1400 κατώτερος βασικός μισθός. Ακύρωση της συλλογικής σύμβασης εργασίας της ξεφτίλας και της φτώχειας που υπέγραψε η ΓΣΕΕ.
• Κατάργηση όλων των κύκλων σπουδών. Κατάργηση των περιοιρσμών στις δηλώσεις μαθημάτων. Ναμπορούμε να δηλώνουμε όλα τα μαθήματα που χρωστάμε κάθε φορά. Οι τελειόφοιτοι να μπορούν να δηλώνουν μαθήματα του εαρινού στο χειμερινό και μαθήματα του χειμερινού στο εαρινό(1 μάθημα3 φορές τον χρόνο). Ν+άπειρο σε κάθε έτος για όλους μας. Δεν θεωρούμε ότι πρέπει να διδασκόμαστε όλα τα μαθήματα για να τα ξαναδηλώσουμε. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ – ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ.
• Όλη η εξουσία στις Γενικές Συνελεύσεις
«Αυτοί που μας θέλουν πειθαρχημένους και υποταγμένους θα μας βρουν μπροστά τους…»
ΧΩΡΟΑΤΑΞΙΑ Ε.Α.Α.Κ.
Ανακοίνωση για Βιβλιοκάρτα
Ο νέος νόμος πλαίσιο(Ν.Ν.Π.), παρά την εναντίωση προς αυτόν της πλειοψηφίας του ακαδημαϊκού συνόλου, εξακολουθεί να μας απασχολεί αφού τώρα είναι ουσιαστικά η πρώτη φορά που εφαρμόζεται. Σε συνδυασμό με το νόμο αναγνώρισης των Κ.Ε.Σ., Κ.Ε.Κ., Ι.Ε.Κ. (που πέρασε στο θερινό τμήμα της Βουλής όπου δεν μπορούσε να υπάρξει κινητοποίηση από μέρους των φοιτητών) αποτελεί την συνολική αναδιάρθρωση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Μερικές από τις σημαντικότερες διατάξεις που περιέχει ο νέος νόμος πλαίσιο είναι:
Κατάργηση του ασύλου: Με το νέο νόμο, τα όρια του Ακαδημαϊκού Ασύλου καθορίζονται από τη Σύγκλητο του κάθε Πανεπιστημίου μην περιλαμβάνοντας περιοχές του Πανεπιστημίου που θεωρούν ότι δεν είναι απαραίτητο. Για παράδειγμα, άσυλο μπορούν να θεωρηθούν όλες οι αίθουσες διδασκαλίας κι έρευνας, χωρίς όμως να περιλαμβάνονται οι ενιαίοι εξωτερικοί ή εσωτερικοί χώροι. Αυτό θα έχει πολλές επιπτώσεις στην ανάπτυξη του φοιτητικού κινήματος, καθώς τα παραπάνω σημεία δε θα είναι χώροι ελεύθερης διακίνησης ιδεών και οι αστυνομικές αρχές θα μπορούν να εισβάλλουν και να περιπολούν αυθαίρετα, δίπλα σου, και χωρίς ειδική άδεια. Η απόφαση για την άρση του ασύλου μεταφέρεται πλέον στο πρυτανικό συμβούλιο (ο πρύτανης και οι 2 αντιπρυτάνεις – με πλειοψηφία το άσυλο μπορεί να αρθεί)
Αιώνια φοίτηση-διάρκεια φοίτησης: η διάρκεια σπουδών των τμημάτων έχει περιοριστεί στα 2ν, στο διπλάσιο δηλαδή των υποχρεωτικών ετών φοίτησης. Όσον αφορά τη Χωροταξία, δηλαδή, θα μπορείς να παρακολουθείς μέχρι και 10 χρόνια. Μετά από αυτό το χρονικό περιθώριο, διαγράφεσαι αυτόματα!
Χρηματοδότηση του Α.Ε.Ι.-Τετραετές αναπτυξιακό πρόγραμμα: Συντάσσεται για κάθε Α.Ε.Ι. ένα τετραετές αναπτυξιακό πρόγραμμα, το οποίο κάθε Τμήμα πρέπει να φέρει εις πέρας μέσα στην τετραετία. «Εάν, με ευθύνη του Α.Ε.Ι., δεν υπάρξει τετραετές ακαδημαϊκό-αναπτυξιακό πρόγραμμα, αναστέλλεται κάθε κρατική χρηματοδότηση προς το Α.Ε.Ι. με εξαίρεση τους πόρους για τη μισθοδοσία όλων των κατηγοριών προσωπικού, για την κάλυψη λειτουργικών δαπανών, και για τη φοιτητική μέριμνα.» Εκβιάζεται, δηλαδή, το κάθε τμήμα ώστε να φροντίσει να συντάξει και να εφαρμόσει το πρόγραμμα αυτό, αλλιώς η χρηματοδότηση από το κράτος του Α.Ε.Ι. για την οποία παλεύουμε εδώ και χρόνια, διακόπτεται.
Λειτουργία Ιδρύματος-manager: Υπεύθυνος για τη διαχείριση και τη διεύθυνση του Ιδρύματος τίθεται ένας Γραμματέας-Manager, του οποίου οι αρμοδιότητες είναι κυρίως διοικητικές και οικονομικές. Αυτό σημαίνει ότι παύουν τα μέχρι πρότινος αρμόδια όργανα να αποφασίζουν συλλογικά με συνελεύσεις όπου οι φοιτητές έχουν άποψη, και αντί αυτού αποφασίζει ο γραμματέας, σε συνεργασία με τον εκάστοτε πρόεδρο του τμήματος.
Συγγράμματα-Αξιολόγηση:
• «οι φοιτητές των ΑΕΙ…. έχουν το δικαίωμα δωρεάν προμήθειας και επιλογής ενός διδακτικού συγγράμματος για κάθε διδασκόμενο υποχρεωτικό ή επιλεγόμενο μάθημα του προγράμματος σπουδών…»
• «…αν οι φοιτητές ή σπουδαστές επιλέξουν περισσότερα επιλεγόμενα μαθήματα από όσα απαιτούνται για τη λήψη του πτυχίου, το δικαίωμα δωρεάν προμήθειας και επιλογής συγγραμμάτων δεν επεκτείνεται και στα επιπλέον μαθήματα που επέλεξαν κι εξετάστηκαν οι φοιτητές ή σπουδαστές, ακόμη και αν αυτά υπολογίζονται για τη λήψη του πτυχίου.»
• «…οι γενικές συνελεύσεις Τμημάτων συντάσσουν….τον συνολικό κατάλογο συγγραμμάτων που προτείνεται να διανεμηθούν κατά το επόμενο ακαδημαϊκό έτος.»
• «οι φοιτητές ή σπουδαστές δικαιούνται να επιλέξουν μέσα από το συνολικό κατάλογο προτεινόμενων συγγραμμάτων ένα διδακτικό σύγγραμμα για κάθε υποχρεωτικό και επιλεγόμενο μάθημα του προγράμματος σπουδών. Επιλογή δεύτερου συγγράμματος για το ίδιο μάθημα δεν επιτρέπεται ακόμη και αν ο φοιτητής ή σπουδαστής δεν επέλεξε κανένα από τα προτεινόμενα διδακτικά συγγράμματα…»
Στην επικείμενη επίθεση για την επιβολή του νέου νόμου πλαισίου η Ε.Α.Α.Κ., ξεκινώντας και μόνο με την παρουσίαση του προσχεδίου του, απάντησε με αποφάσεις μαζικότατων γενικών συνελεύσεων, με το τρίπτυχο καταλήψεις-πορείες-διαδηλώσεις και συμμετείχε στο κίνημα 2006-2007 που κατάφερε να σταματήσει την αναθεώρηση του άρθρου 16. Αλλά και μετά τη διακοπή των μαζικών καταλήψεων και στα πλαίσια εφαρμογής διατάξεων του νέου νόμου πλαισίου(πρυτανικές εκλογές κλπ) συνέχισε τις κινητοποιήσεις όπου αυτό ήταν δυνατό. Με αφορμή τις πρυτανικές εκλογές, η Ε.Α.Α.Κ. Βόλου ήταν εκεί και διασφάλισε την μη εφαρμογή του αντιδημοκρατικού και αυταρχικού νέου νόμου πλαισίου.
Με την έναρξη της νέας χρονιάς είναι η πρώτη φορά που ερχόμαστε αντιμέτωποι με την ολοκληρωτική εφαρμογή του Ν.Ν.Π. Τώρα είναι πιο κοντά μας από ποτέ η εφαρμογή όλων των νέων διατάξεων. Η κατάργηση του ασύλου, τα 4ετή, οι αιώνιοι φοιτητές, η αξιολόγηση και τα συγγράμματα δεν είναι ένας «αόρατος εχθρός» αλλά μία πραγματικότητα και ένα γεγονός. Τώρα είναι η κατάλληλη ώρα για να εναντιωθούμε στην γενικότερη επίθεση που δεχόμαστε. Η τμηματική αντιμετώπιση δε δίνει λύση στο πρόβλημα αλλά το φοιτητικό κίνημα θα πρέπει να κινηθεί πανελλαδικά, συντονισμένα για την συνολική κατάργηση του Ν.Ν.Π.
Μέχρι τώρα, με τη δήλωση των μαθημάτων ο κάθε καθηγητής αποφάσιζε ποια βιβλία θα χρησιμοποιούσε κατά την διεξαγωγή του μαθήματός του και έδινε συγκεκριμένη ύλη για όλους τους φοιτητές. Με τη νέα ρύθμιση ο κάθε καθηγητής δήλωσε 8 συγγράμματα για το μάθημα του από τα οποία θα οριστεί η ύλη. Έτσι με την δήλωση των μαθημάτων ο φοιτητής υποχρεούται να δηλώσει και το σύγγραμμα που επιθυμεί να λαμβάνειν από το υπουργείο δωρεάν. Αν από τα υπόλοιπα 7 συγγράμματα οριστεί ύλη ο φοιτητής είναι υποχρεωμένος να τα αγοράσει.
Το φοιτητικό κίνημα από πάντα είχε κεκτημένο να διεκδικεί όλα τα συγγράμματα ενός μαθήματος να λαμβάνονται δωρεάν από το κράτος. Έτσι η πρώτη μας διεκδίκηση είναι ένα ενιαίο σύγγραμμα (δηλαδή όλα τα βιβλία που είναι απαραίτητα για το μάθημα) για κάθε μάθημα το οποίο θα παρέχεται δωρεάν. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι η μη εφαρμογή του νέου νόμου καταλήγει σε μία ατέρμονη διαδικασία ηττοπαθούς λογικής και λέγοντας ότι ο νόμος θα καταργηθεί από το ίδιο το φοιτητικό κίνημα με το τρίπτυχο συνελεύσεων-διαδηλώσεων-καταλήψεων. Όσων αφορά την διαδικασία λήψης των συγγραμμάτων στο καθαρό πρακτικό μέρος(πως θα τα δηλώσουμε δηλαδή) και αντιλαμβανόμενοι τις 1.αυτοκαταστροφικές τάσεις στις οποίες δεν μπορούμε να εισέλθουμε (μη δήλωση κανενός συγγράμματος ή δήλωση και των 8 κάτι το οποίο θα έχει επακόλουθο την μη λήψη κανενός) 2.την άγνοια κι έλλειψη εμπειρίας των φοιτητών για τα συγγράμματα που πρέπει να δηλώσουν σε μαθήματα που συναντούν πρώτη τους φορά και 3.ύστερα από την δέσμευση του τμήματος για προσδιορισμό της ύλης από το πρώτο στη σειρά σύγγραμμα απαιτούμε:
• Εκ νέου γραπτή δέσμευση του τμήματος για προσδιορισμό της ύλης από το πρώτο στη σειρά σύγγραμμα
• Στις 3 πρώτες μέρες των μαθημάτων (πριν γίνουν οι δηλώσεις) ο αρμόδιος για κάθε μάθημα καθηγητής να δηλώνει στο έτος και να δεσμεύεται για την ύλη του μαθήματος και για το συγκεκριμένο σύγγραμμα από το οποίο θα βγει η ύλη
• Την αυτόματη δήλωση-τικάρισμα του κατάλληλου συγγράμματος για το εκάστοτε μάθημα από την γραμματεία!!! – Καμία δήλωση μαθημάτων τώρα! Να δηλωθούν αυτόματα από την γραμματεία!!
• Απόσυρση της κοινοτική οδηγίας, του νόμου για τα ΚΕΣ. Κατάργηση του αντιδραστικού, αντί – εκπαιδευτικού και αντιδημοκρατικού νόμου – πλαίσιο της επιχειρηματικοποίησης και της πειθάρχησης των αγωνιζόμενων φοιτητών.
• Να καταργηθούν οι νόμοι για Αξιολόγηση, ΙΔΒΕ, ΔΟΑΤΑΠ.
Τώρα που η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση έχει ολοκληρωθεί και ψηφιστεί σε όλο της το εύρος και πάει προς την εφαρμογή της το νικηφόρο φοιτητικό κίνημα θα απαντήσει βαδίζοντας στο δρόμο του αγώνα με μόνο αίτημα την ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ της συνολικά. Το επόμενο χρονικό διάστημα θα κινηθούμε σε προσπάθεια σύνδεσης όλων των πληττομένων κομματιών της νεολαίας σε ένα πανεολαϊστικο κίνημα που θα πετύχει νίκες και θα οξύνει το (ήδη δημιουργημένο) ρήγμα στην αστική πολιτική, με απώτερο στόχο την δημιουργία ενός πανίσχυρου μετώπου παιδείας – εργασίας – δημοκρατίας που θα φέρει την ανατροπή ακόμη πιο κοντά.
ΧΩΡΟΑΤΑΞΙΑ Ε.Α.Α.Κ.
Ανακοίνωση για τις πινακίδες του Σχεδίου
Στα πλαίσια της γενικότερης εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, η οποία έχει αρχίσει τα τελευταία χρόνια να δείχνει ολοένα και περισσότερο την άσχημη πλευρά της, φαίνεται ξεκάθαρα η συνεχόμενη επιδίωξη υποβάθμισης του δημόσιου χαρακτήρα της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Συγκεκριμένα, οι εκάστοτε κυβερνήσεις επιδίωξαν αύξηση των εισακτέων στα Α.Ε.Ι.(όλοι πρέπει να ‘χουν ένα πτυχίο για μια αβέβαιη «ευπρεπή» εργασιακή αποκατάσταση –γενιά των 700ευρώ???-) σε μια κατεύθυνση αποκέντρωσης των πανεπιστημίων, κανείς όμως δεν σκέφτηκε να μεριμνήσει για τις απαιτούμενες υποδομές(εστίες, λέσχη, κτήρια για όλες τις σχολές κλπ.). Γενικότερα παρατηρείται μείωση των δημοσίων δαπανών στον τομέα της εκπαίδευσης. Μαζί με όλα αυτά έρχονται να προστεθούν τη τελευταία διετία, ο νέος νόμος πλαίσιο (κατάργηση ασύλου, αιώνιοι φοιτητές, 4-ετές επιχειρησιακά προγράμματα, μάνατζερ), η αξιολόγηση και η πρόσφατη αναγνώριση των Κ.Ε.Σ. Κ.Ε.Κ. Ι.Ε.Κ. ως επακόλουθο της εντεινόμενης εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Το γενικότερο αυτό κλίμα δεν θα μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστο και συνεπώς αδρανές το σύνολο της πανεπιστημιακής κοινότητας γεγονός το οποίο φάνηκε, μέσα από το ξέσπασμα του φοιτητικού κινήματος που έδειξε την αγανάκτηση για την κατάσταση που επικρατεί στο ελληνικό πανεπιστήμιο.
Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ
Ακόμα και ο μικρόκοσμος της Χωροταξίας δε θα μπορούσε να μείνει αμέτοχος στα παραπάνω. Κάτω από την επίδραση του φοιτητικού κινήματος, ξεπέρασε τη λογική του συμβιβασμού, αναγνώρισε τις βασικές του ανάγκες και άρχισε να απαιτεί αυτά που του αναλογούν. Αποτέλεσμα της έλλειψης μέριμνας σε θέματα που αφορούν την διεξαγωγή των μαθημάτων είναι τα έξοδα που επιβαρύνουν χρηματικά τους φοιτητές καθ’ όλη τη διάρκεια των ετών παρακολούθησης. Ειδικότερα, ένα από τα πρώτα έξοδα που αναγκαζόσουν να κάνεις σαν φοιτητής χωροταξίας, ήταν η αγορά του υλικοτεχνικού εξοπλισμού για το μάθημα σχεδίου των δύο πρώτων ετών(έξοδο που ανέρχεται περίπου στα 200 ευρώ). Με πρωτοβουλίες του σχήματος για κινητοποιήσεις, όχι μόνο πάνω σε αυτό, αλλά και σε όλα τα ενδοτμηματικά ζητήματα. (όπου ενδιάμεσα κάναμε και διάφορες άλλες ενέργειες όπως δανεισμό των «άχρηστων» πινακίδων των παλαιότερων φοιτητών στους νεότερους). Πλέον, με την έναρξη της νέας χρονιάς ο υλικοτεχνικός εξοπλισμός δεν είναι στα απαιτούμενα του μαθήματος, γεγονός που κρίνεται πολύ θετικό.
ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΝΙΚΗΦΟΡΟΙ
Τα δύο χρόνια κινητοποιήσεων (αποφάσεις γενικών συνελεύσεων, παρεμβάσεις στις Γ.Σ.Τ. βρισίδια με καθηγητές) έγιναν όχι για τα μάτια του κόσμου και αγώνες για το ονόρε, αλλά επειδή η Ε.Α.Α.Κ. πιστεύει ότι οι αγώνες μπορούν να είναι νικηφόροι. Αυτό αποδεικνύεται καθημερινά, από τις νίκες του φοιτητικού κινήματος του 2006, 2007 μέχρι το μικρόκοσμο της σχολής με τις πινακίδες και όλο τον εξοπλισμό κλπ. Τα γεγονότα αυτά αποτελούν δείγμα ότι οι αγώνες της «νέας εποχής» μπορούν να είναι νικηφόροι. Η ύπαρξη και δράση του φοιτητικού κινήματος φαίνεται να αποδίδει τους πρώτους καρπούς της και αφήνει ελπίδες για μελλοντικές, σπουδαιότερες και μεγαλύτερες νίκες.
Ο αγώνας συνεχίζεται από τη μικρότερη έως τη μεγαλύτερη επιδίωξη…
Το φοιτητικό κίνημα θα δηλώνει την παρουσία του σε κάθε προσπάθεια καταστολής, πειθάρχησης και καταπάτησης των δικαιωμάτων του, μέσω της υπεράσπισης των συμφερόντων της πληττόμενης πλειοψηφίας της νεολαίας και με κάθε άλλο δυνατό τρόπο!!!
ΧΩΡΟΑΤΑΞΙΑ Ε.Α.Α.Κ.
Παρασκευή 13 Ιουνίου 2008
Μετά τις πρυτανικές έρχονται τα ΚΕΣ
ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΠΡΥΤΑΝΙΚΕΣ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΑ ΚΕΣ, ΑΠΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ - ΠΡΩΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ Η ΔΕΘ)
Δύο εβδομάδες μετά την διεξαγωγή – παρωδία των πρυτανικών εκλογών στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας οι ενδείξεις που φαίνονται στην κεντρική πολιτική σκηνή φανερώνουν ότι η όξυνση της επίθεσης της κυβέρνησης του Καραμανλή προς την κοινωνική πλειοψηφία συνεχίζεται με αμείωτο τέμπο. Στην εκπαίδευση: ύστερα από την πρώτη προσπάθεια κεντρικής εφαρμογής του νέου νόμου πλαίσιο η κυβέρνηση ανοίγει το θέμα των ιδιωτικών πανεπιστημίων με επιδεικτικό τρόπο και λόγο κάνοντας πιο ξεκάθαρη από ποτέ την ανάγκη του κεφαλαίου για την ίδρυση τέτοιου είδους πανεπιστημίων και στον ελλαδικό χώρο, είτε μέσω της οδηγίας για τα ΚΕΣ είτε μέσω συνταγματικής αναθεώρησης του άρθρου 16. Στα δημοκρατικά μας δικαιώματα: 3 χρόνια μετά την συντριβή του Ευρωσυντάγματος από τον Γαλλικό και τον Ολλανδικό λαό, οι «ηγέτες» της Ε.Ε. επέλεξαν να περάσουν και να ψηφίσουν την «Ευρωσυνθήκη»(το Ευρωσύνταγμα με…άλλο όνομα) μέσα από τα κοινοβούλια των χωρών της Ε.Ε., σε μία νέα επίδειξη κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού. Έτσι, την Τρίτη 10 και Τετάρτη 11 Ιουνίου στο Ελληνικό Κοινοβούλιο η κυβέρνηση Καραμανλή θα βάλει το θέμα και θα το ψηφίσει με την πλειοψηφία της ελληνικής πλειοψηφίας, δηλαδή τους 151 βουλευτές. Εκεί η αντικαπιταλιστική αριστερά θα πρέπει να παρέμβει και να απαιτήσει άμεσα την διεξαγωγή δημοψηφίσματος για να ανακόψει την ψήφιση της Ευρωσυνθήκης από τους 300 της Βουλής. Η επίθεση συνεχίζεται στον τομέα των ιδιωτικοποιήσεων με την πώληση του ΟΤΕ, με την πώληση του εμπορικού κομματιού των λιμένων και των αερολιμένων της χώρας σε κινεζικά ή αραβικά ή άλλου τύπου κεφάλαια και με την πώληση του 100% του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου. Τέλος λόγω της έξαρσης του Φοιτητικού Κινήματος τα 2 τελευταία χρόνια, υπήρξε αναταραχή στους κόλπους της κυβέρνησης και αποφάσισε να προωθήσει νέο νόμο για υποχρεωτική στράτευση στα 18, 19 ή 20 χρόνια, μια καταφανέστατη προσπάθεια καταστολής της νεολαιίστικης σκέψης και ιδεολογικής πειθάρχησής της.
Στις πρυτανικές εκλογές τον πρώτο σταθμό κεντρικής εφαρμογής ενός νόμου ,κόντρα στον οποίο το φοιτητικό κίνημα έδωσε την μεγαλύτερη μάχη των τελευταίων καιρών επί 2 συναπτά έτη, η μάχη η οποία δόθηκε ήταν τουλάχιστον άνιση. Εκτός από τον αυταρχικό θωρακισμό της κυβέρνησης, πλέον το Φοιτητικό Κίνημα είχε να αντιμετωπίσει τα αστικά, αιμοβόρα και διψασμένα για βία ΜΜΕ, τους πρυτάνεις-αντιπρυτάνεις όλων των σχολών, το καθηγητικό κατεστημένο, τους αγανακτισμένους φοιτητές και μπράβους της ΔΑΠ που δρώντας όλοι μαζί ως σινικό τείχος έριξαν λαίλαπα στους αγωνιζόμενους φοιτητές και το φοιτητικό κίνημα φτάνοντας στο έσχατο σημείο, με την άμεση στοχοποίηση συγκεκριμένου πολιτικού χώρου (και αυτή είναι η ΕΑΑΚ, λόγω της πρωτοπόρας δράσης της αντικαπιταλιστικής πτέρυγας στα πανεπιστήμια για την ανάπτυξη και κλιμάκωση του κινήματος). Και από την άλλη η προπαγάνδα με τον τραυματισμό μαϊμού του πρύτανη του ΑΠΘ Μάνθου, τον προβοκατόρικο-ασφαλίτικο ξυλοδαρμό των φυλάκων του ΑΠΘ, και τα «δήθεν» αίματα και κάλπες στα χωράφια στο Π.Θ. Όσων αφορά την καταστολή, μπράβοι με καδρόνια στο ΠΑ.ΠΕΙ., μπράβοι, δαπίτες και «αγανακτισμένοι» φοιτητές στα ΤΕΙ Θεσσαλονίκης, 4 διμοιρίες ΜΑΤ έξω από τα ΤΕΙ Θεσσαλονίκης να εμποδίζουν την είσοδο φοιτητικών συλλόγων στο άσυλο, όπου πήγαιναν να υλοποιήσουν τις αποφάσεις των σωματείων τους.
Πρέπει να είμαστε σαφείς στην αποτίμηση των πρυτανικών εκλογών και να βγάλουμε δύο συγκεκριμένα συμπεράσματα: 1.το φοιτητικό κίνημα έχει αποδείξει τα τελευταία 2 χρόνια πως το πολιτικό περιεχόμενο που το μπολιάζει είναι διαλεκτικά εξαρτημένο και με τις μορφές πάλης τις οποίες τελικά εφαρμόζει, με κυριότερο παράδειγμα τις καταλήψεις διαρκείας που ως μορφή πάλης έρχονταν σε άμεση σύνδεση με το περιεχόμενο του φ.κ. και τα αιτήματα του, όπως η απόσυρση του νόμου πλαίσιο. Και το φοιτητικό κίνημα έδειξε πως δεν απαρνείται κι εφαρμόζει πολλές φορές πρακτικές βίας(σε πρακτικό και πολιτικό επίπεδο) όταν απέναντι από αυτό εμφανίζεται το κράτος με τις πιο αυταρχικές πρακτικές του (Άραγε είναι μεγαλύτερη βία η αρπαγή μιας κάλπης και η έντονη λογομαχία με έναν καθηγητή από τον ΘΑΝΑΤΟ της 43χρονης ΜΑΡΙΑΣ στην Λευκίμμη της Κέρκυρας από τα ΜΑΤ;). 2.Το φοιτητικό κίνημα εμφανίστηκε αναιμικά στην προσπάθεια της ΕΑΑΚ μετά το Πάσχα για κλιμάκωση του αγώνα, και αυτό έως ένα βαθμό μπορεί να πατήσει στο ότι το αίτημα της μη εφαρμογής – μπλοκαρίσματος του νέου νόμου, όπου και όποτε αυτός πήγαινε να εφαρμοστεί, δεν κατάφερε να συσπειρώσει τις κατάλληλες δυνάμεις αλλά και το κατάλληλο πολιτικό περιεχόμενο ώστε το φοιτητικό κίνημα να εμφανιστεί με μαζικούς όρους στην κεντρική πολιτική σκηνή. Το κεντρικό πολιτικό σύνθημα που θα πρέπει να έχει το φοιτητικό κίνημα από τώρα και στο εξής θα πρέπει να είναι μόνο η κατάργηση του νόμου, η εκβάθυνση του πολιτικού περιεχομένου του και το βάθεμα της ρωγμής που το ίδιο έχει δημιουργήσει στην αστική πολιτική.
Στην περίοδο αυτή του ενός μήνα από το Πάσχα και μετά απέναντι στην προσπάθεια της ΕΑΑΚ για την εμφάνιση του Φ.Κ. με κεντρικά πολιτικά χαρακτηριστικά βρέθηκαν όλοι οι πολιτικοί χώροι που δραστηριοποιούνται στα πανεπιστήμια, και όχι μόνο. Καταρχήν την κυβέρνηση της ΝΔ όπου με αυταρχικό τρόπο και σύμφωνα με δηλώσεις του ίδιου του υπουργού Στυλιανίδη δήλωσε πως «θα επιβάλλει την δημοκρατία» στα πανεπιστήμια, εννοώντας τους μπράβους, τους δαπίτες, τους πρυτάνεις που βρίζουν και πέφτουν κάνοντας πως χτυπάνε, τα ΜΑΤ. Και πρώτοι υποστηρικτές αυτής της πολιτικής αντίληψης ήταν οι κύριοι της ΔΑΠ, οι οποίοι πλέον ούτε σε αυτούς που τους ψηφίζουν δεν μπορούν να δικαιολογηθούν. Από κοντά και το ΠΑΣΟΚ που ύστερα από τις δηλώσεις της Διαμαντοπούλου κατάφερε να μετατοπίσει μερικές δυνάμεις της ΠΑΣΠ που μη έχοντας ενιαία πολιτική γραμμή και σχεδιασμό πανελλαδικά έκανε κάποιες στροφές προς τα αριστερά. Στους Χωρ. Μηχ. συγκεκριμένα η πολιτική αυτή μετατόπιση εκδηλώθηκε με την αδιαφορία, την αποχή της ΠΑΣΠ από την Συνέλευση (λόγω εργασιών η επίσημη δικαιολογία).
Από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ έπεσε και πάλι στην αντίληψη της ενσωμάτωσης αφού οι πολιτικοί του αρχηγοί άδειαζαν ο ένας τον άλλο στο κοινοβούλιο και στα ΜΜΕ και από την μία υποστήριζε το μπλοκάρισμα των πρυτανικών εκλογών και από την άλλη έβριζε το Φοιτητικό Κίνημα ή ακόμη χειρότερα το κατηγορούσε για κομπρεμί με τους πρυτάνεις (χαρακτηριστικό παράδειγμα πολλοί καθηγητές του ΙΑΚΑ Βόλου που ανήκουν στον δεξιό Συνασπισμό όπου κατηγορούσαν για κομπρεμί των φοιτητών με τον Μπαγιάτη – ασχολίαστο). Η ΠΚΣ κράτησε φέτος την πιο αντικινηματική και την πιο προδοτική για το κίνημα στάση όχι τόσο όσων αφορά την μορφή πάλης την οποία πρότεινε (αποχή, κάτι που άφηνε το νόμο να εφαρμοστεί στην πράξη), ούτε την γραμμή ήττας την οποία έβαζε ως κεντρική πολιτική επιλογή της, αλλά κυρίως για τον πολιτικό της λόγο που τόσο πολύ λοιδόρησε το φοιτητικό κίνημα και τις πρακτικές του αναπαράγοντας αισθητά την προβοκατορολογία, εμφανιζόμενη εχθρική προς κάθε λογική ανάπτυξης του φοιτητικού κινήματος, καταγγέλλοντας γενικές συνελεύσεις ή αποχωρώντας από αυτές. Τέλος η ΕΚΑΧ ήταν ένας σχηματισμός που δεν μπόρεσε να συγκροτηθεί πολιτικά σε κανένα επίπεδο, μην έχοντας καμία πολιτική πρόταση. Γύρω από αυτήν συγκροτήθηκε ένα μπλοκ φοιτητών που δεν μπόρεσε να κατανοήσει τη σημασία της εφαρμογής ή του μπλοκαρίσματος του νόμου σε οποιαδήποτε πτυχή του, χωρίς κάποια σπουδαία πολιτική επιχειρηματολογία, βάζοντας στο κέντρο της αντίληψής του το «δημοκρατικό δικαίωμα για την καθολική ψηφοφορία των φοιτητών» (απέναντι σε αυτό η ΕΑΑΚ πρότεινε καθολική συμμετοχή των φοιτητών στις γενικές συνελεύσεις και τα συντονιστικά των καταλήψεων).Κατάφεραν να φτάσουν στα επίπεδα του μηδενισμού και να συνεχίσουν να αδιαφορούν και να εμποδίζουν την διεξαγωγή των γενικών συνελεύσεων (όπου μαζεύεται το σώμα του φοιτητικού συλλόγου και όπου εκεί υπάρχει η δυνατότητα έκφρασης των συμφερόντων της φοιτητικής πλειοψηφίας) και ενδιαφέρονται να προπαγανδίσουν μόνο τις εκδηλώσεις τους όπου αγκαλιά με το καθηγητικό κατεστημένο τελικά ίσως καταφέρουν να αρθρώσουν πολιτικό λόγο.
Και όλη η παραπάνω πολιτική συμπαιγνία(πλην της ΠΚΣ), 3 ημέρες πριν την έναρξη της εξεταστικής περιόδου κατάφερε να στήσει το μεγαλύτερο ανέκδοτο της χρονιάς: μετά τις φοιτητικές εκλογές της 9ης Απρίλη και την μεγαλύτερη συμμετοχή σε εκλογική διαδικασία στην ιστορία του συλλόγου των Χωρ. Μηχ. (171 μέλη), τις μόνες νομιμοποιημένες εκλογές στο μυαλό και την αντίληψη του κάθε χωροτάκτη μηχανικού κατάφεραν κι έκαναν και πάλι μια διαδικασία εκλογών, για το Δ.Σ. με την λογική του ενιαίου – ανεξάρτητου – απολιτίκ ψηφοδελτίου. Μία διαδικασία στην οποία η ΕΑΑΚ έχει δηλώσει πως δεν συμμετέχει αφού θεωρούμε ότι μας απαγορεύεται φασιστικά το δικαίωμα έκφρασης μας σε ανεξάρτητο ψηφοδέλτιο με απλή αναλογική.
Δηλώνουμε ότι:
· Από Σεπτέμβρη θα κινηθούμε με μια πολιτική αντίληψη κατάργησης του νόμου πλαίσιο, όπου με πρώτο ραντεβού της χρονιάς την ΔΕΘ θα έχουμε γενικές συνελεύσεις. Μπροστά στην συνολική και ολομέτωπη επίθεση της νέας χρονιάς είναι αναγκαίο το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα να χαράξει σχέδιο συντονισμένου και κοινού πολιτικού αγώνα με πανεργατικό και πανεκπαιδευτικό μέτωπο για την ήττα και την ανατροπή της κυβέρνησης Καραμανλή και συνολικά της πολιτικής ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-Ε.Ε.
· Μπροστά σε αυτή την προσπάθεια της ΕΑΑΚ για μια νέα έκρηξη του φοιτητικού κινήματος δεν θα δεχθούμε από κανέναν να μας βάλει εμπόδια στις ίδιες τις μορφές συγκρότησης του. Δεν θα επιτρέψει το ίδιο το φοιτητικό κίνημα να υπάρχει τέτοια παρεμπόδιση και κωλυσιεργία από πλευράς Δ.Σ. παρόμοια με αυτή τη φετινή των ΔΣιτών. Μία τέτοια πολιτική θα την τσακίσει το ίδιο το κίνημα στην πράξη
ΜΕ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ – ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ – ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!
ΧΩΡΟΑΤΑΞΙΑ Ε.Α.Α.Κ
Κυριακή 8 Ιουνίου 2008
ΠΛΑΙΣΙΟ ΓΙΑ ΤΗ Γ.Σ. ΣΤΙΣ 28.5.08
ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΛΑΙΣΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ Φ.Σ. ΤΩΝ ΧΩΡ. ΜΗΧ. ΣΤΙΣ 28.5.08
Οι κινητοποιήσεις της τελευταίας εβδομάδας σε συνδυασμό με τις δηλώσεις Στυλιανίδη για επερχόμενο «σοκ» στη δημόσια και δωρεάν παιδεία και εφαρμογή του νέου νόμου-πλαίσιο έχουν θέση και πάλι τα ελληνικά πανεπιστήμια στο επίκεντρο της δημοσιότητας.
Το υπουργείο παιδείας παίρνοντας τη σκυτάλη των μεταρρυθμίσεων από το ασφαλιστικό, επιχειρεί τώρα για πρώτη φορά τη κεντρική εφαρμογή του νέου νόμου-πλαίσιο, διενεργώντας πρυτανικές εκλογές σε μια σειρά από περιφερειακά πανεπιστήμια, ανάμεσά τους και το δικό μας Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Η κυβέρνηση ευελπιστεί ότι οι πρυτανικές εκλογές θα αποτελέσουν το πρώτο βήμα για την υλοποίηση της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, ώστε να συνεχίσει με σταδιακή εφαρμογή των υπολοίπων αντιδραστικών νομοθετημάτων (αξιολόγηση, νομοσχέδιο για μεταπτυχιακά, ΙΔΒΕ, ΔΟΑΤΑΠ, αναγνώριση ΚΕΣ), μέρος των οποίων ψηφίστηκαν ήδη από τις προηγούμενες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, στο πνεύμα πάντα των επιταγών των επιτελείων της Ε.Ε.
Απέναντι σ΄αυτή την πρώτη προσπάθεια υλοποίησης του νέου νόμου-πλαίσιο, βρέθηκε για ακόμη μια φορά το φοιτητικό κίνημα. Συγκεκριμένα, στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας ο πρώτος δυναμικός γύρος φοιτητικών συνελεύσεων και καταλήψεων έβαλε τέλος στις ελπίδες του υπουργείου για μια εύκολη και γρήγορη υλοποίηση των νέων μέτρων. Σύσσωμος ο μηχανισμός συκοφάντησης και καταστολής επιστρατεύεται τώρα: από παλιούς καλούς «Πρετεντερικούς» δημοσιογράφους, που χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για την κατάλυση της «γιορτής της δημοκρατίας» από ακραίες μειοψηφίες, μέχρι και τμήματα της πανεπιστημιακής κοινότητας, που επιλέγουν τη «νόμιμη» οδό της ήττας και της ενσωμάτωσης.
Οι πρυτανικές εκλογές προσφέρονται για τη «μεταρρυθμιστική» προσπάθεια του υπουργείου, όχι μόνο επειδή συμπίπτουν χρονικά σαν αριθμό ΑΕΙ-ΤΕΙ, αλλά κυρίαρχα επειδή η ρύθμιση περί καθολικής ψηφοφορίας προβάλλεται ένα εξαιρετικό δημοκρατικό μέτρο. Η αντίληψη αυτή θέλει το νόμο πλαίσιο ένα νομοθέτημα με μερικές θετικές και μερικές αρνητικές διατάξεις. Επί δυο χρόνια όμως, το μεγαλειώδες φοιτητικό κίνημα έχει απαντήσει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο, ότι ο νόμος πλαίσιο και τα υπόλοιπα μέτρα της αντιεκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, δεν έχουν λάθη-είναι στο σύνολό τους ένα λάθος που δε διορθώνεται, ανατρέπεται.
Οι φοιτητικοί Σύλλογοι του Π.Θ. εφαρμόζοντας τις αποφάσεις τους ΜΠΛΟΚΑΡΑΝΕ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΝΟΜΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟ ΣΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΩΝ ΠΡΥΤΑΝΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ. Η μάχη όμως δεν τέλειωσε. Δεν ήταν στόχος ούτε οι πρυτανικές, ούτε οι επαναληπτικές τους αύριο Πέμπτη, ούτε οι προεδρικές που έρχονται στους Χωρ. Μηχ. Στόχος του Φοιτητικού Κινήματος είναι η κατάργηση του Νέου Νόμου Πλαίσιο, το σταμάτημα της διαδικασίας θεσμοθέτησης των ιδιωτικών πανεπιστημίων, το μπλοκάρισμα της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης συνολικά, η μόνιμη απεμπλοκή της Ελλάδας από τις διατάξεις της Μπολόνια. Για όλα αυτά και πιο πολύ για το Νόμο Πλαίσιο το Φ.Κ. βρίσκεται σε μόνιμη έκρηξη εδώ και ακριβώς 2 χρόνια.
Ένας νόμος που εισάγει ένα πιο αυταρχικό και ανταποδοτικό πλαίσιο λειτουργίας για το πανεπιστήμιο. Μέσα σε αυτό το έκρυθμο σκηνικό που επικρατεί στο κεντρικό πολιτικό, δεν έχει πάψει ο αναβρασμός που εδώ και 2 τουλάχιστον χρόνια επικρατεί στο εσωτερικό των πανεπιστημίων. Ο νέος υπουργός παιδείας Ε.Στυλιανίδης, παρά τις διπλωματικές δηλώσεις του στην αρχή της χρονιάς για «πάγωμα» του ΝΝΠ και αρχή ενός νέου διαλόγου με την πανεπιστημιακή κοινότητα, δε διστάζει να προχωρήσει στη σταδιακή εφαρμογή του νόμου περνώντας μία μια τις διατάξεις του ανά πανεπιστήμιο, με σκοπό την όσο το δυνατόν μικρότερη σε όγκο και δυναμική αντίδραση από μέρους του Φ.Κ. Έτσι, την ίδια στιγμή που στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης καταλύεται το Πανεπιστημιακό άσυλο, στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας συζητιέται σε όλες τις συνελεύσεις τμημάτων η αξιολόγηση. Το ίδιο συμβαίνει και σε όλα τα Πανεπιστήμια ανά την Ελλάδα.
Μέσα από τις διατάξεις αυτές γίνεται εμφανής η στοχευμένη σταδιακή και ολοκληρωτική μείωση του δωρεάν χαρακτήρα της δημόσιας εκπαίδευσης στα Πανεπιστήμια. Ο φοιτητής, που μέχρι πρότινος δικαιούταν το μέγιστο αριθμό συγγραμμάτων για την ικανοποίηση των σκοπών του μαθήματος αλλά και για μια ολοκληρωμένη και σφαιρική γνώση και μόρφωση, πλέον περιορίζεται σε ένα και μοναδικό σύγγραμμα για το κάθε μάθημα το οποίο θα επιλέγεται από τον ίδιο. Ακόμα και αυτό το ένα σύγγραμμα, θα «καλύπτει το κατά το δυνατόν ολόκληρο ή το μεγαλύτερο μέρος της ύλης και του περιεχομένου του μαθήματος», ουσιαστικά όμως δεν θα εξασφαλίζει τη συνολική κάλυψη ολόκληρης της εξεταστέας ύλης. Είναι ο νόμος:
· Της όξυνσης της ανταποδοτικής και ιδιωτικό-οικονομικής λειτουργίας. Δημιουργεί ένα πλαίσιο λειτουργίας των ιδρυμάτων σύμφωνα με το οποίο θα καταρτίζονται 4ετή επιχειρησιακά σχέδια, που θα διευθύνονται από manager, θα χρηματοδοτούνται από ιδιωτικούς πόρους και θα αξιολογεί την εκπαιδευτική και ερευνητική διαδικασία με ανταποδοτικά κριτήρια με αποτέλεσμα την μείωση φοιτητικών παροχών και των μέχρι τώρα κεκτημένων δικαιωμάτων.
· Της καταστολής και της πειθάρχησης του κινήματος: καταργεί στην πράξη το Άσυλο, εμποδίζοντας την υλοποίηση των αποφάσεων που οι φοιτητές υιοθετούν δημοκρατικά μέσα από τις συλλογικές τους διαδικασίες. Παράλληλα, προβλέπονται δραστικά μέτρα για το χάσιμο των εξαμήνων, βάζοντας ανώτατο όριο διδακτικών εβδομάδων, απαγορεύοντας στην ουσία οξυμένες μορφές πάλης κάτω από την τρομοκρατία της «χαμένης εξεταστικής».
· Της εντατικοποίησης και της πειθάρχησης των φοιτητών – του ατομικού δρόμου: Τα 2*ν έτη σπουδών, δεν είναι τίποτα άλλο παρά η απειλή για διαγραφή των «απείθαρχων» φοιτητών. Οι ανταποδοτικές υποτροφίες και οι αλυσίδες μαθημάτων εντείνουν περαιτέρω τους εξοντωτικούς ρυθμούς σπουδών.
Οι επιφάσεις δημοκρατικότητας της κυβέρνησης και των φερέφωνών της αντιφάσκουν έντονα με το περιεχόμενο των μέτρων που υπερασπίζονται: ο νόμος πλαίσιο και ο εσωτερικός κανονισμός, που επιβάλλει στη λειτουργία του Πανεπιστημίου με τα πειθαρχικά συμβούλια, με τη διαγραφή φοιτητών, την κατάργηση του ασύλου και των δημοκρατικών δικαιωμάτων, έχει από τη μέρα της, δικτατορικής σχεδόν, ψήφισής του, φανερώσει το αντιδημοκρατικό του πρόσωπο. Όσον αφορά μάλιστα συγκεκριμένα την καθολική ψηφοφορία δεν πρόκειται για δημοκρατικότερη ρύθμιση, καθώς οι πρυτανικές αρχές αποτελούν όργανο έξω από τον έλεγχο του φοιτητικού κινήματος, συχνά δε και όργανο που στρέφεται εναντίον του (χαρακτηριστικές εδώ οι δηλώσεις Μπαγιάτη εν μέσω φοιτητικού κινήματος για δίδακτρα στα προπτυχιακά).
Το φοιτητικό κίνημα δεν τρομοκρατείται και δεν καταστέλλεται. Οποιαδήποτε προσπάθεια εφαρμογής του νέου νόμου-πλαίσιο αποτελεί κεντρικό ραντεβού σύσσωμου του φοιτητικού κινήματος. Ως τέτοιες αντιμετωπίζουμε τις εκλογές στο Π.Θ. και καλούμε όλους τους φοιτητικούς συλλόγους στις γενικές τους συνελεύσεις να πάρουν αποφάσεις για μπλοκάρισμα των πρυτανικών εκλογών και να συμμετέχουν στον αγώνα για τη συνολική ανατροπή της αντιεκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης.
ΜΕ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ-ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ-ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:
Να καταργηθεί τώρα ο νέος ΝΟΜΟΣ-ΠΛΑΙΣΙΟ της εντατικοποίησης και της πειθάρχησης
Να καταργηθεί κάθε αντιδραστική μεταρρύθμιση στο ασφαλιστικό
Να μην περάσει η κοινοτική οδηγία 36/05
Καμία αναθεώρηση του άρθρου 16 και του Συντάγματος συνολικά
Άμεση κατάργηση των νόμων ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ, ΙΔΒΕ, ΔΟΑΤΑΠ
Να μην εφαρμοστούν οι αποφάσεις Μπολόνια, Πράγα, Βερολίνο, Λονδίνο. Να γίνει η Ελλάδα ο σπασμένος κρίκος του Κοινού Ευρωπαϊκού Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης.
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:
ΕΝΙΑΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗ Ε ΚΠΑΙΔΕΥΣΗ Δημόσια και Δωρεάν για όλους. Κανένας διαχωρισμός σε ΑΕΙ-ΤΕΙ και σε μηχανικό-υπομηχανικό. Ενιαία πτυχία χωρίς ειδικεύσεις και κατατμήσεις που θα κατοχυρώνουν εργασιακά δικαιώματα. Ένα πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο. Το πτυχίο μόνη προϋπόθεση για δουλειά χωρίς καμιά διαδικασία πιστοποιήσεων μετά απ’ αυτό. Ισχυρά επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα. Όλα τα δικαιώματα στο πτυχίο. Ενιαίες και αδιάσπαστες προπτυχιακές σπουδές σε κάθε σχολή. Όχι στους 2 κύκλους προπτυχιακών σπουδών του συστήματος της Μπολόνια. Ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών.
ΛΙΓΟΤΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, μια μόνιμη και σταθερή με πλήρη ασφαλιστική κάλυψη και αύξηση των αποδοχών – όχι στη μερική απασχόληση και στις ελαστικές σχέσεις εργασίας. 1400 ευρώ κατώτατο μισθό για όλους τους εργαζομένους
Κανένας πολίτης, Έλληνας ή μετανάστης, νέος ή ηλικιωμένος χωρίς ασφαλιστική κάλυψη ή σύνταξη. Άμεση αντιμετώπιση της ανασφάλιστης και μαύρης εργασίας. Πλήρης και αυτοδίκαια δημόσια και δωρεάν ασφαλιστική και υγειονομική κάλυψη για κάθε νέο πτυχιούχο και για κάθε άνεργο μέχρι να βρουν δουλειά. Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων του ΠAΣOK και της NΔ από το 1992 και εξής (Σιούφα, Pέππα κ.λπ.) και μη εφαρμογή των αντιασφαλιστικών οδηγιών της EE. Ενιαία κατώτατη σύνταξη στα 1.400 ευρώ Σύνταξη στην ηλικία των 58 (55 για τις γυναίκες) ή στα 30 χρόνια δουλειάς
Φέρτε πίσω όλα τα κλεμμένα των ασφαλιστικών ταμείων!
Διμερής Ασφάλιση όλων των εργαζομένων και ανέργων. Αυτοδίκαιη ασφάλιση όλων των πτυχιούχων.
Δωρεάν σίτιση, στέγαση, συγγράμματα, συγκοινωνίες για όλους. Αύξηση των δαπανών για όλες τις κοινωνικές ανάγκες.
Όλη η εξουσία στις Γενικές Συνελεύσεις.
Κάτω τα χέρια από το άσυλο – διεύρυνσή του σε εργασιακούς και άλλους χώρους
. ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ:
Μπλοκάρισμα των πρυτανικών εκλογών, όπου και όποτε αυτές γίνουν
Παράσταση διαμαρτυρίας του Συλλόγου στην Σύγκλητο της Παρασκευής 30 Μαϊου, 9.00, Θόλος
Πορεία, Τετάρτη 28 Μαϊου, 17.00, Θόλος
Παράταση του εξαμήνου και της διδακτικής διαδικασίας κατά μία εβδομάδα
Δημιουργία ανοιχτής συντονιστικής επιτροπής υλοποίησης πλαισίου. Η συντονιστική επιτροπή να έχει όλη την ευθύνη των εκδηλώσεων. Να μην έχει μόνο το ρόλο της εφαρμογής της απόφασης αλλά μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες να είναι χώρος πραγματικής πολιτικής ζύμωσης και αντιπαράθεσης. Αποτέλεσμα αυτού μπορεί να είναι η κοινή δράση, ο περαιτέρω σχεδιασμός, ακόμα και μία πρόταση σε επόμενη Γ. Σ . και σε ένα Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων. Σε καμία περίπτωση δεν θα αντιτίθεται στην απόφαση της Γ.Σ. του Συλλόγου. Πρώτη συνάντηση στην Α3, αμέσως μετά το τέλος της Γ.Σ.
Συμμετοχή στο Πανελλαδικό Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων
Λειτουργία ενός ενιαίου και ανοιχτού Συντονιστικού Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων όπου οι ανοιχτές Συντονιστικές Επιτροπές φοιτητικών και σπουδαστικών συλλόγων θα πρέπει να συντονίζονται στη βάση της λογικής της Γενικής Συνέλευσης. Το συντονιστικό να προτείνει, να συνδιαμορφώνει και να αποφασίζει στη βάση των αποφάσεων των Γενικών Συνελεύσεων και των Συντονιστικών Επιτροπών.
Νέα Γενική Συνέλευση του Συλλόγου, Πέμπτη 29 Μαϊου με επαναληπτική την Τρίτη 3 Ιουνίου,14.00,ΑΜΦ