ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΣΧΗΜΑΤΩΝ ΤΗΣ Ε.Α.Α.Κ.

ΕΝ’ ΟΨΕΙ ΤΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ ΤΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΣΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ

Η κρίση, το μνημόνιο και η επίθεση στα δικαιώματα και τις ανάγκες των εργαζόμενων και της νεολαίας.

Βρισκόμαστε μέσα στη πιο βαθιά και γενικευμένη κρίση του καπιταλιστικού συστήματος τόσο στη χώρα μας, όσο και στην Ευρώπη και ολόκληρο τον κόσμο. Το χρέος έρχεται ως θηλιά απέναντι στα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας στην εργασία, την εκπαίδευση, την υγεία. Στην Ελλάδα η ειδική μορφή που παίρνει η επίθεση συμπυκνώνεται με το μνημόνιο και την ιδιότυπη κοινοβουλευτική «δικτατορία» που έχει εγκαθιδρυθεί από το ΠΑ.ΣΟ.Κ., την Ε.Ε. και το ΔΝΤ και παρακάμπτει τις λαϊκές αντιστάσεις. Μια επίθεση που στόχο έχει να τσακίσει τα όποια κεκτημένα είχαν απομείνει και να οδηγήσει τις ζωές της πλειοψηφίας της κοινωνίας στην εξαθλίωση και τη φτώχεια. Βασικοί κόμβοι αυτής της επίθεσης είναι η κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, η άμεση και έμμεση μείωση των μισθών, η αναίρεση κοινωνικών παροχών και κατακτήσεων, οι ιδιωτικοποιήσεις και η εκτίναξη της ανεργίας. Ταυτόχρονα όμως το παγκόσμιο σκηνικό χρωματίζεται έντονα από τις εξεγέρσεις (Αίγυπτος, Τυνησία) αλλά και τους μαχητικούς αγώνες της νεολαίας και των εργαζόμενων ενάντια στη βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική. Έτσι και στην Ελλάδα οι μαζικές απεργιακές κινητοποιήσεις (5^η Μάη,15 Δεκέμβρη), οι απεργίες στα ΜΜΜ, στην υγεία, στους ναυτεργάτες, ο ηρωικός αγώνας των κατοίκων της Κερατέας αποτυπώνουν στο δρόμο την κοινωνική οργή και δείχνουν το δρόμο της ανατροπής. Ο κόσμος της εργασίας συγκρούεται με τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και μέσα από το Συντονιστικό Πρωτοβάθμιων Σωματείων, που δείχνει μία άλλη ανατρεπτική κατεύθυνση στο εργατικό κίνημα, αναζητά τη νικηφόρα έκβαση των αγώνων ενάντια στην κυρίαρχη πολιτική.

Η οικονομική βία που ασκείται έχει ως φυσικό συμπλήρωμα την όξυνση της καταστολής και την αυταρχική θωράκιση του κράτους. Η ποιοτικά αναβαθμισμένη καταστολή απέναντι στις διαδηλώσεις (βλ. Κινητοποιήσεις Δεκέμβρη)και η προετοιμασία του στρατού για αυτή, η κήρυξη των απεργιών ως παράνομες και καταχρηστικές και οι απεργοσπαστικοί μηχανισμοί είναι τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα που συμπληρώνουν το παζλ της αντιλαϊκής επίθεσης και θωρακίζουν το κεφάλαιο από τις αντιδράσεις των εργαζόμενων και της νεολαίας. Στόχος τους αποτελεί και το πανεπιστημιακό άσυλο. Φοβούνται την δυνατότητα που δίνει το άσυλο για την οργάνωση και το ξέσπασμα του λαϊκού κινήματος, μιας και αποτελεί δυνατότητα έκφρασης και ύπαρξης ανατρεπτικών και ριζοσπαστικών μορφών πάλης που συγκρούονται με την κυρίαρχη ιδεολογία η οποία απολαμβάνει το άσυλο των ΜΜΕ και όλων των μηχανισμών προπαγάνδισης για την υποταγή και το τσάκισμα του λαϊκού κινήματος. Τα γεγονότα της Νομικής δείχνουν ότι με αφορμή τον αγώνα των μεταναστών και καλλιεργώντας αντιδραστικά και ρατσιστικά χαρακτηριστικά, συσπειρώθηκε άμεσα ένα αντιδραστικό μπλοκ (κυβέρνηση, πολιτικές δυνάμεις,ΜΜΕ, Πρυτανικές Αρχές) με σκοπό την κατάργηση του ασύλου και την αλλαγή του από άσυλο κοινωνικών αγώνων σε αποστειρωμένο ακαδημαϊκό χώρο. Πρόκειται από την πλευρά της κυβέρνησης για μία «πρόβα πολέμου» για τις επόμενες κινήσεις της απέναντι στο κίνημα.

Το μνημόνιο και η επίθεση στην εκπαίδευση

Η κατάσταση που διαμορφώνεται κάνει εμφανές πως η προσπάθεια του κεφαλαίου να ξεπεράσει την κρίση του δεν περιορίζεται μόνο στο γκρέμισμα λαϊκών κατακτήσεων αλλά στην δημιουργία και παγίωση μια νέας κατάστασης σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής ζωής. Υπό αυτό το πρίσμα κυβέρνηση επιχειρεί τη συνολική αναδιάταξη στο χώρο της εκπαίδευσης μέσα από το νέο νόμο της Διαμαντοπούλου ο οποίος παίρνει το χαρακτήρα του «μνημονίου της εκπαίδευσης». Το νέο πανεπιστήμιο που ετοιμάζουν θα εναρμονίζεται πλήρως με το νέο μοντέλο εργαζομένου που επιβάλλει το κεφάλαιο. Παράλληλα οι αλλαγές στις υπόλοιπες βαθμίδες της εκπαίδευσης έρχονται να δεθούν με τις αλλαγές στο πανεπιστήμιο και να φτιάξουν ένα νέο τοπίο για την εκπαίδευση. Οι βασικοί άξονες για τις αλλαγές αυτές περνάνε μέσα από την Διάλυση της Συλλογικής Κατοχύρωσης των δικαιωμάτων των αποφοίτων (πτυχία) και την αντικατάστασή τους από Ατομικούς Φακέλους Προσόντων μέσα από ατομικά και ευέλικτα προγράμματα σπουδών με βάση τις ανάγκες της αγοράς και του κεφαλαίου που καταργούν τα ενιαία γνωστικά αντικείμενα μετατρέποντας το πανεπιστήμιο σε ένα κέντρο κατάρτισης. Η μη συλλογική κατοχύρωση επαγγελματικών και εργασιακών δικαιωμάτων για τους αποφοίτους εναρμονίζεται με την διάλυση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και το σύμφωνο πρώτης Απασχόλησης αποσκοπώντας στην δημιουργία αποφοίτων-νέων εργαζομένων βορά στις ανάγκες του κεφαλαίου, που θα δουλεύουν με τους χειρότερους όρους αφού δεν θα έχουν κανένα είδος συλλογικής κατοχύρωσης και διεκδίκησης δικαιωμάτων. Αυτά μαζί με την ανεργία και τις ελαστικές σχέσεις εργασίας θα αποτελούν το νέο τοπίο στην εργασία. Πλάι στο τσάκισμα της έννοιας του πτυχίου επιχειρείται βαθύτερη ένταση της επιχειρηματικής και ανταποδοτικής λειτουργίας των ιδρυμάτων. Η σύνδεση της αξιολόγησης με τη χρηματοδότηση δημιουργεί ένα ασφυκτικό πλαίσιο λειτουργίας των ιδρυμάτων με βάση τα κριτήρια της αγορά. Οι χορηγίες των επιχειρήσεων -με το αζημίωτο φυσικά, έρευνα στις ανάγκες των επιχειρήσεων και της αγοράς, ευέλικτη απασχόληση για τους φοιτητές-μεταπτυχιακούς στα διάφορα project- η ύπαρξη manager για την σωστή διαχείριση του πανεπιστημίου με βάση τα παραπάνω κριτήρια, αλλά και τη διασφάλιση της αδιασάλευτης και ομαλής λειτουργίας των πανεπιστημίων απέναντι στις πιέσεις των φοιτητικών συλλόγων, το συμβούλιο διοίκησης αποτελούμενο από εξωτερικούς φορείς περιγράφουν το “νέο Πανεπιστήμιο” του μνημονίου. Όλα τα προηγούμενα δεν θα μπορούν να επιτευχθούν αν δεν ενταθεί η αυταρχικοποίηση στα πανεπιστήμια. Δημιουργείται ένα αυταρχικό πλαίσιο λειτουργίας του πανεπιστημίου μέσα από την εντατικοποίηση των ρυθμών σπουδών (αλυσίδες μαθημάτων, προαπαιτούμενα, διαγραφές φοιτητών, απουσίες) και την ένταση της ανταποδοτικότητας αφού η ολοκλήρωση των σπουδών και οι φοιτητικές παροχές (κάρτα φοιτητή) συνδέονται ανταποδοτικά με την «καλή απόδοση» του φοιτητή. Η εισαγωγή στις σχολές με προπαρασκευαστικό έτος εντείνει τους εξεταστικούς και ταξικούς φραγμούς και την εντατικοποίηση και τσακίζει τη συλλογική έκφραση και δράση των Φοιτητών. Τέλος, μπαίνει ταφόπλακα στην έννοια της Δημόσιας και Δωρεάν Εκπαίδευσης. Τόσο η ύπαρξη και η αναγνώριση των τίτλων των Ιδιωτικών Πανεπιστημίων όσο και με την εισαγωγή διδάκτρων και την όξυνση των ταξικών φραγμών, το κλείσιμο των μη παραγωγικών ιδρυμάτων (περιφερειακά πανεπιστήμια και ΤΕΙ), την παύση των φοιτητικών παροχών και την εκμετάλλευσή τους από ιδιωτικές επιχειρήσεις (πάσο, εστίες, λέσχη).

Απέναντι σε αυτήν τη ζοφερή πραγματικότητα που θέλουν να μας επιβάλλουν υπάρχει και η πραγματικότητα των ανυποχώρητων αγώνων διαρκείας. Υπάρχουν οι αγώνες της νεολαίας όλων των προηγούμενων χρόνων και η έμπνευση από τους πρόσφατους φοιτητικούς αγώνες στην Ευρώπη. Με την αισιοδοξία που πηγάζει και από αυτή την πλευρά της πραγματικότητας ήρθε η ώρα να τους πούμε πως:

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ, ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥΣ!

Ήρθε η ώρα για το Φοιτητικό Κίνημα να πιάσει το νήμα των κινητοποιήσεων του προηγούμενου διαστήματος και να ξαναβγεί μαχητικά στο προσκήνιο για να ανατρέψει την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση και συνολικά την αντιλαϊκή πολιτική που φέρνει έναν νέο μεσαίωνα για τους εργαζόμενους και την νεολαία. Τώρα που ολοένα και περισσότερα κοινωνικά κομμάτια κάνουν την εμφάνισή τους ενάντια στην κυβερνητική πολιτική. Τώρα που ενώ οι μαζικές Γενικές Συνελεύσεις, οι δεκάδες Καταλήψεις και οι μαχητικές Διαδηλώσεις απονομιμοποίησαν το ψευτοδιάλογο της Διαμαντοπούλου η κυβέρνηση επαναφέρει εκβιαστικά το νομοσχέδιο για την εκπαίδευση. Τώρα που φέρνουν νέα μνημονιακά μέτρα ιδιωτικοποιήσεων και ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας και χαρίζουν ακόμη περισσότερα δισεκατομμύρια στις τράπεζες.

Το νικηφόρο Φοιτητικό Κίνημα μπορεί να αποτελέσει τη σπίθα που θα βάλει φωτιά στον κάμπο της κοινωνικής αντίστασης και θα ενοποιήσει τους επιμέρους κοινωνικούς αγώνες σε ένα πλατύ λαϊκό κίνημα ανατροπής. Ένα κίνημα που θα βάζει στο στόχαστρο όχι μόνο την κυρίαρχη πολιτική αλλά και τους εκφραστές της (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ , ΛΑΟΣ, Ε.Ε. ,ΔΝΤ) και τους συμμάχους της (ΜΜΕ, Αστυνομία). Που θα παλεύει για την ανατροπή του μνημονίου και συνολικά της αντιλαϊκής πολιτικής. Που θα παλεύει για την διαγραφή του χρέους στο βωμό του οποίου οι εργαζόμενοι και η νεολαία καλούνται να κάνουν θυσίες. Το χρέος ανήκει σε αυτούς! Ένα κίνημα που θα βρίσκεται στο πλάι των αγωνιζόμενων εργατικών κλάδων, των ανέργων , των μεταναστών από τη σκοπιά των αυριανών αναγκών μας και της εργασιακής μας προοπτικής. Κίνημα πανεκπαιδευτικό μαζί με τους μαθητές και τους αγωνιζόμενους καθηγητές και δασκάλους, κόντρα στην ξεπουλημένη ΠΟΣΔΕΠ. Που δε θα ενσωματώνει την καταστολή και την ιδεολογική τρομοκρατία αλλά θα σπάει στο δρόμο τις κόκκινες ζώνες τις υποταγής.

Απαιτούμε να μην κατατεθεί το νομοσχέδιο. Κάνουμε σαφές ότι οποιαδήποτε προσπάθεια κατάθεσης του νομοσχεδίου θα βρει απέναντι του το Φοιτητικό Κίνημα και όλες τις σχολές σε γενικό black-out με καταλήψεις διαρκείας. Να αποσυρθεί το Σχέδιο Διαβούλευσης. Σε αυτή την κατεύθυνση καλούμε σε μαζική στράτευση όλους φοιτητές, όλα τα κομμάτια του πανεπιστημίου αλλά και όλες τις αγωνιζόμενες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις σε μαζικό ανυποχώρητο αγώνα. Ένα αγώνα διαρκείας συνελεύσεων και καταλήψεων που θα παλεύει μέχρι τέλους για την ανατροπή της αντιδραστικής πολιτικής. Παλεύουμε και καλούμε όλη την κοινωνία να ξεσηκωθεί για να διεκδικήσουμε σπουδές και εκπαίδευση με αξία, δουλειά με δικαιώματα, ζωή με αξιοπρέπεια.

Στη βάση των παραπάνω καλούμε σε γύρο Γενικών Συνελεύσεων σε όλους τους φοιτητικούς συλλόγους της χώρας αμέσως μετά τη λήξη των εξεταστικών με στόχο την κλιμάκωση των αγώνων του φοιτητικού κινήματος.

ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ ΣΕ ΑΕΙ-ΤΕΙ

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΧΩΡΟΤΑΞΙΑΣ

ΤΡΙΤΗ 22/2, 13.00 ΣΤΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ

ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ!

ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΡΙΤΗ 15/2

Δημοσίευση ανάρτησης

ΟΡΓΙΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΜΑΧΟΜΕΝΟ ΛΑΟ ΤΗΣ ΚΕΡΑΤΕΑΣ

Την ώρα που οργανώνονται μαζικές διαδηλώσεις, τα ¨παπαγαλάκια¨ και τα ΜΜΕ κωφεύουν

Εδώ και ένα χρόνο περίπου η άρνηση των κατοίκων της Ανατολικής Αττικής για τη μη δημιουργία ΧΥΤΑ έχει ενταθεί απέναντι στα κλιμάκια των μεγαλοεργολάβων και των ΜΑΤ, που ως εντολοδόχοι των οικονομικών συμφερόντων και την τροϊκανής κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ επιχειρούν να παραδώσουν και τη διαχείριση των σκουπιδιών στο μεγάλο κατασκευαστικό κεφάλαιο. Η εναντίωση των κατοίκων της Κερατέας, όπως έγινε και με τους κατοίκους του Γραμματικού, της Φυλής και πολλών άλλων δήμων, μπορεί να υποβαθμίζεται από τα αστικά ΜΜΕ και τον τύπο, δηλώνει όμως απερίφραστα απέναντι στις δυνάμεις του κράτους ότι τα σχέδιά τους δεν θα εφαρμοστούν αναίμακτα. Η Κερατέα, αρνείται να πέσει στα χέρια μεγαλοεργολάβων (κοινοπραξία ΑΒΑΞ, μπάσιμο Μπόμπολα) και δεν δέχεται να φορτωθεί ισόβια ¨δημοτικά¨ βάρη προς όφελος της ολιγαρχίας, αλλά και να φιλοξενήσει, όπως και πολλές άλλες περιοχές, έναν ΧΥΤΑ που θα καταλήξει σε άλλη μία χωματερή. Την ίδια στιγμή που ανοίγει ο δρόμος προς την ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης των σκουπιδιών, υποβαθμίζεται η ποιότητα ζωής των κατοίκων, η δημόσια υγεία, το φυσικό περιβάλλον.

Αστυνομοκρατία, όπλα και απειλές

Το αστικό μπλοκ εξουσίας κατανοεί πολύ καλά πως η Κερατέα έχει ¨ξεφύγει¨ από τον έλεγχό του και από τη μια προσπαθεί με τις μεθοδεύσεις των αστικών ΜΜΕ και από την άλλη με την χρήση της γνώριμης ¨σοσιαλιστικής¨ καταστολής να απομονώσει, να ναρκοθετήσει το κίνημα ενάντια στο ΧΥΤΑ. Όλες οι πρωτοβουλίες, οι εκδηλώσεις, οι πορείες και φυσικά οι κινήσεις για το σταμάτημα των μηχανημάτων της εργολαβίας από τους κατοίκους αντιμετωπίζονται με αστυνομικές επιθέσεις, συλλήψεις, ξύλο ή το τελευταίο διάστημα με οχήματα εκτόξευσης νερού κατά των διαδηλωτών και χρήση υπηρεσιακών όπλων κατά της ζωής των πολιτών.

Το αποκορύφωμα της καταστολής της 8^ης Φλεβάρη ξεκινά με την εισβολή ασφαλιτών σε σπίτια κατοίκων χωρίς μάλιστα εισαγγελικά εντάλματα, έρευνα σε ανθρώπους οι οποίοι θεωρούνταν ύποπτοι για την δημιουργία βίαιων επεισοδίων και την προσαγωγή ενός πολίτη επειδή βρήκαν στο σπίτι του άδεια μπουκάλια μπίρας. Η αστυνομική ασυδοσία ξύπνησε κάθε ικμάδα αντίδρασης των ελεύθερων (ακόμη) κατοίκων, οι οποίοι βγήκαν στους δρόμους, ήρθαν σε σύγκρουση με δυνάμεις των ΜΑΤ για να πάρουν ως απάντηση την έντονη χρήση χημικών, το ξύλο απέναντι σε ηλικιωμένους και νέους ανθρώπους αδιακρίτως και την απειλή ανθρώπων από έναν ασφαλίτη, ο οποίος προέβαλε το υπηρεσιακό του όπλο.

Η απάντηση κρύβεται στους συλλογικούς ανυποχώρητους αγώνες

Η Κερατέα παρόλο που βρέθηκε μπροστά στην επέλαση του σύγχρονου κατοχικού στρατού του υπουργού Προστασίας του Πολίτη- Παπουτσή δεν λύγισε, δεν έσκυψε υπό το φόβο της βίας και της καταστολής. Οι καπνοί από τις οδομαχίες ΜΑΤ- πολιτών, τα απομεινάρια από τα χημικά και τους καμένους κάδους μαρτυρούν ότι τίποτα δεν έχει τελειώσει ακόμη. Απέναντι στη σιωπή των κεντρικών δελτίων ειδήσεων, των πουλημένων δημοσιογράφων και των προπληρωμένων πρωτοσέλιδων υπάρχει μια μάζα ανθρώπων η οποία αντιστέκεται στους «εκ των άνωθεν» σχεδιασμούς, στα συμφέροντα των «ημετέρων». Ολοένα και περισσότερες δυνάμεις οργανώνονται, σχηματίζοντας πυρήνες ανυπακοής και αντίστασης. Ολοένα και μεγαλύτερες αντιδράσεις εμφανίζονται απέναντι στα αντιλαϊκά, αντιδραστικά μέτρα και νομοθετήματα που επιχειρεί να επιβάλει η χούντα ΠΑΣΟΚ- ΕΕ- ΔΝΤ και οι συνδιαχειριστές τους.

ΟΤΑΝ ΣΕ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΝ ΣΑΝ ΣΚΟΥΠΙΔΙ, ΞΕΣΗΚΩΝΕΣΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΝΙΩΣΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

χωροΑταξία - ΕΑΑΚ

Για την άρση του ασύλου και τα γεγονότα στη Νομική

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΑΑΚ

Το βράδυ της Πέμπτης 27 Γενάρη, είδαμε να κορυφώνεται το κλίμα τρομοκράτησης και καταστολής των κοινωνικών αγώνων, που εδώ και μήνες καλλιεργεί η κυβέρνηση σε ολόκληρη την κοινωνία. Σε μια σχεδιασμένη επιχείρηση στρατιωτικού τύπου, που φέρνει στο νου άλλες εποχές, οι δυνάμεις της αστυνομίας, μαζί με μονάδες των ΜΑΤ, των ΕΚΑΜ και της ασφάλειας έστησαν αστυνομικό κλοιό γύρω από τον χώρο της νομικής, προσπαθώντας να συκοφαντήσουν και να περιθωριοποιήσουν τον αγώνα των μεταναστών που αιτούνται εδώ και μέρες πολιτικό άσυλο, έχοντας ξεκινήσει και απεργία πείνας, η οποία συνεχίζεται.

Παράλληλα, από τη στιγμή της εισόδου των μεταναστών στο (αχρησιμοποίητο) νέο κτήριο της Νομικής, γίναμε μάρτυρες μιας αρρωστημένης επίθεσης στο θεσμό του ασύλου από μεριάς της κυβέρνησης, της ΝΔ, των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και της αστυνομίας. Με άμεση ευθύνη των πρυτανικών αρχών, των παρατάξεων που στήριξαν την απόφαση (ΠΑΣΠ, ΔΑΠ), καθώς και της κατάπτυστης ηγεσίας των Πανεπιστημιακών (ΠΟΣΔΕΠ)-αυτών που στηρίζουν την κυβερνήτική πολιτική στα πανεπιστήμια- το βράδυ της Πέμπτης υπήρξε απόφαση για άρση του πανεπιστημιακού ασύλου. Απόφαση που μόνο στόχο είχε να τρομοκρατήσει τους αγωνιζόμενους μετανάστες και όσους στηρίζουν τον αγώνα τους, και να επιτρέψει είσοδο της αστυνομίας στη Νομική. Απόφαση που αποτελεί πολιτική επιλογή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ που θέλει να πλήξει όλους όσους επιλέγουν να αγωνίζονται απέναντι στην βάρβαρη πολιτική της που τσακίζει τα δικαιώματά μας σε παιδεία και εργασία.

Η άρση του ασύλου δεν είναι μόνο μια επίθεση ενάντια στο φοιτητικό και λαϊκό κίνημα, που επί χρόνια το προάσπιζαν συλλογικά και οργανωμένα μέσα από τις διαδικασίες τους. Είναι παράλληλα και κίνηση οχύρωσης από μεριάς του κράτους και της κυβέρνησης, απέναντι στην τεράστια κοινωνική οργή που σπέρνει η απολυταρχική πολιτική της κοινοβουλευτικής δικτατορίας ΠΑΣΟΚ – ΔΝΤ και ΕΕ και απέναντι στους μαζικούς, αδεσμεύτους αγώνες που βγαίνουν καθημερινά στο προσκήνιο. Βρισκόμαστε σε μια συγκυρία που ο αστικός συνασπισμός εξουσίας ξεδιπλώνει μέρα με τη μέρα μια αντιλαϊκή και βάρβαρη πολιτική, που ξεριζώνει κεκτημένα δεκαετιών και καταδικάζει σιγά σιγά το λαό στην εξαθλίωση και την ανέχεια. Απολύσεις, ελαστικές σχέσεις εργασίας, περικοπές σε μισθούς, συντάξεις, και κοινωνικές παροχές γίνονται ο κανόνας για τα επόμενα χρόνια, ενώ παράλληλα τα «εκπαιδευτικά» νομοσχέδια που ετοιμάζει το Υπουργείο Παιδείας υποθηκεύουν όλες τις επόμενες γενιές σε ένα μέλλον χωρίς δικαιώματα, χωρίς πρόσβαση και κατοχύρωση στην εκπαίδευση, χωρίς καμία επαγγελματική και εργασιακή προοπτική.

Αυτή η πολιτική, που προβάλλεται ως μονόδρομος από τη μεριά της κυβέρνησης, θέλει πρώτα από όλα να φιμώσει και να καταπνίξει τη λαϊκή οργή και τους συλλογικούς αγώνες. Σε μια τέτοια εικόνα, φυσικά, δεν χωρά το κεκτημένο του ασύλου, που δεν είναι μόνο ακαδημαϊκή – δημοκρατική κατάκτηση για την «ελεύθερη διακίνηση των ιδεών», αλλά πραγματικά κεκτημένο του εργατικού και λαϊκού κινήματος, έχει λειτουργήσει ιστορικά και μπορεί να είναι στο μέλλον εφαλτήριο για τους κοινωνικούς αγώνες και όσους δεν βρίσκουν χώρο έκφρασης στα πλαίσια της «δημοκρατίας». Γι’ αυτό η κυβέρνηση και οι σύμμαχοί της το δυσφημούν συστηματικά, γι’ αυτό στο πλαίσιο της περίφημης εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης επιχειρούν να το απαξιώσουν και να το απογυμνώσουν από το ιστορικό και κοινωνικό του περιεχόμενο. Αντίθετα θέλουν να το μετατρέψουν σε άσυλο για την αγορά και τις επιχειρήσεις.

ΟΙ μετανάστες δεν επιλέγουν να φύγουν από τη χώρα τους. Τα θύματα της κοινωνικής ανισότητας, της οικονομικής κρίσης και του πολέμου εξαναγκάζονται να μεταναστεύσουν, για να γίνουν τα θύματα της πιο βάρβαρης εκμετάλλευσης στις χώρες «υποδοχής». Ταυτόχρονα η μεταναστευτική πολιτική όλων των κυβερνήσεων, αξιοποιείται για να σπείρουν τον εμφύλιο μεταξύ των ελλήνων και των ξένων εργαζομένων. Οι μετανάστες που ζουν και εργάζονται επί χρόνια στην Ελλάδα, παραμένουν με ευθύνη της πολιτείας σε καθεστώς παρανομίας, με αποτέλεσμα να γίνονται εύκολη λεία για τους εργοδότες και τους κάθε λογής λαθρέμπορους των αδειών παραμονής, των συνθηκών διαβίωσης και τελικά της ελπίδας μια καλύτερη ζωή αυτών των ανθρώπων. Στην κατάσταση αυτή συμβάλλουν ενεργά και συνδικαλιστικές ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, που αφήνουν τους μετανάστες να δουλεύουν σε καθεστώς μαύρης, κακοπληρωμένης και ανασφάλιστης εργασίας, χωρίς δυνατότητα συνδικαλιστικής έκφρασης, απαγορεύοντας τους την εγγραφή σε σωματεία. Συγχρόνως, οι χιλιάδες μετανάστες που εξαναγκάζονται σε φυγή προς την Ευρώπη, παρουσιάζονται ως η αιτία για την ανεργία, την εγκληματικότητα και την κοινωνική οργή, σε μια προσπάθεια να διχαστεί ο κόσμος της εργασίας και η ελληνική κοινωνία στο ψευδές δίπολο «Έλληνας εργαζόμενος-μετανάστης», την ώρα που και οι δύο στενάζουν υπό το βάρος των αντιλαϊκών πολιτικών, τις οποίες πρέπει να αντιπαλέψουν από κοινού.

Στο ζήτημα του ασύλου η θέση μας είναι σαφής και ασυμβίβαστη: το φοιτητικό και το ευρύτερο λαϊκό κίνημα είναι τα μόνα αρμόδια να αποφασίζουν για το άσυλο, μέσα από τα όργανα και τις διαδικασίες τους. Σε μια περίοδο που οι κοινωνικοί αγώνες ενάντια στη κυρίαρχη πολιτική κορυφώνονται, δεν θα δεχτούμε καμία καταπάτηση και καμία συκοφάντηση του θεσμού του ασύλου, που πάντα αποτελούσε για αυτούς εφαλτήριο. Καλούμε επίσης τους φοιτητές, τους εργαζόμενους, και συνολικά την ελληνική κοινωνία να αντιληφθεί ότι ο αγώνας των μεταναστών, των πιο κατατρεγμένων και εξαθλιωμένων τμημάτων αυτής της κοινωνίας, πρέπει να αποτελέσει κομμάτι ενός πανεκπαιδευτικού και πανκοινωνικού αγώνα, μέσα από συλλογικούς φορείς, σωματεία και πρωτοβουλίες αλληλεγγύης ενάντια στις βάρβαρες αντιεκπαιδευτικές, αντεργατικές και αντιλαϊκές πολιτικές που επιχειρούν να μετατρέψουν τη γενιά μας στην πρώτη μιας σειράς χαμένων γενεών.

• ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ Ο ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ ΠΡΥΤΑΝΗΣ ΤΩΝ ΜΑΤ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ
• ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ – ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ
• ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ-ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΑΣΥΛΟ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ
• ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ, ΕΛΛΗΝΑΣ Η ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ, ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ Η ΑΝΑΣΦΑΛΙΣΤΟΣ

Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση σε ΑΕΙ-ΤΕΙ

Αφίσα-κάλεσμα στην πορεία αλληλεγγύης στους απεργούς πείνας